'Een lach, een traan en meezingen' in theater De Meerpaal Dronten

Marja van Katendrecht. Foto: Jaap Reedijk

Na het grote succes van ‘Marja’s Grote Tupper Topper Show’ kende Marja van Katendrecht wat tegenslag. Maar nu is ze terug met ‘Marja’s Dooie Sterren Parade’. Vrijdag 27 mei is deze voorstelling te zien in theater De Meerpaal in Dronten.

De Nederlands ambassadrice van Rotterdam heeft er best even over nagedacht. Na haar vorige, geslaagde voorstelling, die noodgedwongen moest stoppen vanwege corona, zat ze een beetje met de handen in het haar. Toen ook nog haar favoriete bakjesmerk Tupperware ophield in ons land, wist Marja van Katendrecht (leeftijd onbekend) dat ze het over een ander boeg moest gooien.

Nadenken waar het leven over gaat

Ze vertelt openhartig: ‘Door die periodes van lockdown, ga je toch nadenken waar het leven over gaat. Ik kijk altijd graag naar sterren, met hun rijkdom en roem. Maar toen ik over een aantal ging lezen, bijvoorbeeld Rita Hovink en de Zangeres Zonder Naam, kwam ik erachter dat ze soms best trieste levens hadden geleid. Geluk zit toch kennelijk ergens anders in. Maar het zijn wel mooie verhalen, stuk voor stuk. Nou, dacht ik: ik ga gezellig op pad met dooie sterren.’

Ze geeft een voorbeeld. ‘Het mooiste verhaal vind ik dat over Rita Hovink. Ze wilde eigenlijk jazzzangeres worden, maar daar zat Nederland niet op te wachten. Drie dagen voor ze achttien werd trouwde ze, een half jaar later werd haar dochter geboren en voor het eind van het jaar ging haar man bij haar weg. Zij werd een ster en reed zes, zeven keer in de week naar optredens, met een groot schuldgevoel, want ze had helemaal geen tijd voor haar dochter. Ondertussen kreeg ze nog een heftig auto-ongeluk en toen ze 35 was, stierf ze aan kanker. Dan luister je toch anders naar haar grote hit ‘‘Laat me alleen’’, vind je niet?’

Onderwerp waar we liever niet aan denken

In Marja’s Dooie Sterren Parade komen dit soort verhalen dus voorbij, Marja zingt hun grootste hits - meezingen mag - en passant gaat het over het onderwerp waar we liever niet aan denken. ‘Ja, het gaat over de dood én het leven vieren. Ik heb een missie: ik wil de dood graag bespreekbaar maken. Denk na over je eigen uitvaart en hoe jij het wil, dat is prettig voor de nabestaanden. Ik wéét dat het moeilijk is, maar met ‘‘Doe mij maar in de kliko’’ kun je niet aankomen. Dat is flauw. Het einde is voor iedereen een feit, dus doe er iets mee.’

De sterren die in de voorstelling ten tonele worden gevoerd variëren van Rudi Carrell en Fien de la Mar tot Benny Neyman en Anneke Grönloh. André Hazes, Tante Leen en Koos Alberts kunnen ook voorbijkomen. ‘Voor iedereen die lekker mee wil zingen,’ zegt Marja. ‘En ik merk dat het voor jongere bezoekers ook een vermakelijke geschiedenisles over de Nederlandse muziekcultuur is. Al kennen ze de liedjes meestal al wel, da’s toch mooi?’

Enorm ingeleefd

Marja heeft zich daarnaast enorm ingeleefd voor Marja’s Dooie Sterren Parade. Ze bestelde een lijkkist, urnen en grafkransen om inspiratie op te doen. ‘Kijk, ik vind het ook een lastig thema, ik weet de antwoorden ook niet altijd. Begraven, cremeren, vriesdrogen, aan de wetenschap doneren… ik vind het allemaal niet zo leuk. En dat mag je best weten: ik zat met die spullen alleen in huis. Want Huib, mijn man, die zit weer op zee. Eén keer lag hij met zijn boot in de haven, maar hij mocht er niet af vanwege corona. Dus hebben we maar gezwaaid. Dat was het. Hij wil een zeemansgraf. Nou, dat vond ik in eerste instantie best luguber. Tot ik bedacht dat ik, als ik waar ook ter wereld aan zee sta, hem kan bezoeken. Hij komt gewoon op me afgerold. Dat vind ik dan wel weer poëtisch.’

Gelukkig zijn

Voor wie denkt dat het alleen maar kommer en kwel is in Marja’s Dooie Sterren Parade, heeft Marja nog wel een tip: ‘Nee hoor, het zijn misschien droevige verhalen over al die sterren, maar de liedjes zijn meestal vrolijk en we moeten juist wat luchtigheid in dit onderwerp brengen. Ik wil altijd graag mensen blij maken, dus er komen genoeg grappen voorbij. En al die liedjes gaan eigenlijk allemaal over gelukkig zijn en samen zijn met je man.’ Grappend: ‘Nou, dat wil ik ook wel.’

Het publiek gaat ook blij naar huis, is haar ervaring. ‘Het is een voorstelling met een lach en een traan. Ik krijg terug dat mensen die luchtigheid enorm waarderen. En ik hoop dat de mensen zich aangespoord voelen om het eens over de dood te hebben. Ik heb er niet voor niks een programmaboekje bijgemaakt met opdrachten voor thuis. Daar word ik dan weer blij van: dat ik de mensen iets kan meegeven.’

Kaarten

  • Kaarten zijn te reserveren aan de balie op het Serviceplein in De Meerpaal en online .

Nieuws

menu