Column Kees Bakker | Lessen leren uit de opvang van Oekraïeners

De opvang voor vluchtelingen op het evenemententerrein bij Walibi. Archieffoto: Fotostudio Wierd

We hebben in Nederland nu ruim tien maanden ervaring met de opvang van vluchtelingen uit Oekraïne. Dat gaat redelijk geruisloos en daar vallen ook lessen uit te leren voor de opvang van vluchtelingen uit andere landen, lijkt mij zo.

In de meeste opvanglocaties is het overdag redelijk rustig. Dat komt omdat een groot deel van de Oekraïense vluchtelingen werkt. Zij hebben een aparte status en mogen dat. Daarmee kunnen ze geld verdienen, zeker, maar daarmee hebben ze ook een zinvolle dagbesteding die hen afleiding biedt, lijkt mij zo.

Want als je land aan flarden geschoten wordt en je op de vlucht dierbaren hebt moeten achterlaten, lijkt het mij geen beste situatie dat je vervolgens in een drukke opvanglocatie met zes anderen op een kamer voor je uit mag gaan zitten staren.

Waarom doen we dat dan wel met vluchtelingen uit andere landen? Waarom moeten die eerst zes maanden in Nederland zijn voor ze mogen gaan werken? Waarom mogen ze dan nog maar per jaar maximaal 24 weken werken?

Gekke situatie

Als je het goed bedenkt, is dat een gekke situatie. Werk is zinvol, werk biedt afleiding en met werk kun je ook voor een deel in je eigen levensonderhoud voorzien. Nu krijgen vluchtelingen een (dag)vergoeding, als ze zelf werken kan die wellicht vervallen en kunnen ze daar bovenop zelf extra geld verdienen. Is de opvang ook nog wat goedkoper of kan daar door wewrkende vluchtelingen zelfs een veegoeding voor worden betaald.

Schreeuwend personeelstekort

In een economie waarin er een hoge werkeloosheid is omdat er te weinig banen zijn, kan ik me nog voorstellen dat je vluchtelingen achterstelt op de eigen bevolking. Maar in Nederland hebben we in allerlei sectoren en bedrijfstakken een schreeuwend personeelstekort. Bussen rijden daardoor niet, treinen rijden minder, restaurants gaan niet open, klassen raken voller, noem maar op. Ondertussen verbieden we mensen die in Nederland een veilig onderkomen zoeken vanwege oorlog of vervolging in hun eigen land om te gaan werken. En laten we die mensen in opvanglocaties die behoorlijk vol zitten zelf de tijd maar doden.

Werk is de beste manier om te integreren, lijkt mij. Ik denk ook dat het de beste manier is om de opvang van vluchtelingen een groter draagvlak te bezorgen onder Nederlanders, omdat toch vaak het idee bestaat dat vluchtelingen banen of woningen van ons ‘inpikken’. Daar denk je anders over als er werk is in het bedrijf waar je werkt dat nu niet gedaan wordt, maar dan wel gedaan wordt door een collega die uit een ander land komt.

Als de opvang van de vluchtelingen uit Oekraïne ons iets zou moeten leren, is het volgens mij dat wel. Of denk ik nu erg simpel?

Nieuws

menu