Jubilerend paardensportcentrum X-tern uit de brand

In februari 2020 brandde Paardensportcentrum X-tern voor een groot deel af. Archieffoto: X-tern

Paardensportcentrum X-tern in Lelystad bestaat vandaag (1 juni) vijftien jaar. Dat kan best een wonder worden genoemd, want in februari 2020 brandde het bedrijf voor een groot deel af. Met hulp van de pensionklanten werd het weer opgebouwd en staat er nu een mooi, toekomstbestendig bedrijf.

X-tern is een kleinschalige pensionstal aan de Uilenweg in Lelystad. Voor eigenaresse Daniëlle Panhorst staat het welzijn van de paarden op de eerste plaats. Bovendien vindt ze dat paardrijden voor iedereen toegankelijk moet zijn. Dat vertaalt zich in een gezellige en hechte sfeer waar iedereen zich thuis kan voelen. Onder de vijftig pensionklanten zijn er mensen die in het naastgelegen bos van het Hollandse Hout rijden, maar ook dressuurruiters die meer interesse hebben in de wedstrijden die regelmatig worden georganiseerd.

Nachtmerrie

‘De brand was echt een nachtmerrie’, blikt Daniëlle Panhorst terug. ‘Voor de paarden, voor mij en voor de klanten. De paarden konden gelukkig naar de wei. Ik zag die avond mijn levenswerk letterlijk in vlammen opgaan. De klanten maakten zich natuurlijk ook zorgen om hun paarden; gelukkig bleken die in orde toen ze eindelijk weer op stal stonden.’

Hulp van allerlei kanten

Na de brand kwam er van allerlei kanten hulp: in de vorm van spullen, eten en helpende handen. Toch was het einde van het bedrijf in zicht toen bleek dat de brand niet was verzekerd. ‘Ik stond op het punt om de handdoek in de ring te gooien’, zegt Daniëlle. ‘Maar spontaan boden mensen aan om me geld te lenen. Samen met de verkoop van mijn huis kwam er toch weer perspectief. Uit allerlei onverwachte hoeken kwam er hulp. De pensionklanten die ondanks de omstandigheden zijn blijven staan hebben mij door dik en dun gesteund.’

Herbouw

‘Ook de gemeente heeft heel erg geholpen’, vervolgt Daniëlle. ‘Met advies over het vergunningsproces en de toestemming om boven de kantine te gaan wonen.’ De herbouw maakte het mogelijk om verbeteringen door te voeren die er anders nooit waren gekomen. Er was de wens voor een stevige betonvloer, de keuken volgens de laatste horeca-eisen in te richten en een overdekte afspuitplaats voor de paarden (met warm water en solarium).

Slecht werk aannemers

Helaas bleef 2020 voor onaangename verrassingen zorgen. ‘De bouw schoot maar niet op en ik begon me echt zorgen te maken of er voor de herfst wel weer binnen kon worden gereden. Bovendien moest ik een keer mijn huis uit dat ik immers had verkocht. Tot overmaat van ramp bleek dat de aannemers slecht werk afleverden en hebben we actie ondernomen.’

De aannemers vertrokken begin september en lieten een staalconstructie met dak maar zonder wanden achter. Wie zou dit kunnen afbouwen? ‘Ik heb zo ongeveer alle aannemers in de omgeving aan de lijn gehad, maar iedereen had het druk en niemand wilde de fouten van een ander oplossen. Het begon er weer hopeloos uit te zien.’

Twee rechterhanden

En voor de tweede keer sprongen de pensionklanten te hulp. Er waren vaders en echtgenoten met verstand van bouwen, met twee rechterhanden, en vooral met doorzettingsvermogen. En ook de vrouwen hadden al snel een schroefboormachine en verfkwast in de hand. ‘Zonder al die hulp had ik hier nu niet gestaan. Het bouwteam heeft een jaar lang elk weekend en elke doordeweekse avond geholpen.’

Eind september kon er – achter een dubbele rij strobalen – weer worden gereden in de binnenbak. En in januari 2021 kon Daniëlle verhuizen naar het woongedeelte. Toen moest het beneden nog helemaal worden afgebouwd. De dag voor de verhuizing werd de trap pas geplaatst.’

Corona

Het duurde nog een jaar voor ook de benedenverdieping helemaal klaar was. ‘In januari dit jaar was de spuitplaats af, nog net geen twee jaar na de brand. We hadden graag toen een feest gegeven, maar corona gooide roet in het eten. Het 15-jarig bestaan was een mooie nieuwe aanleiding’, lacht ze.

‘Het waren twee heel zware jaren, maar ze hebben ook veel opgeleverd. De stal is mooier dan ooit, we hebben de tijd gebruikt om ook andere dingen op het terrein te verbeteren (zoals altijd-droge paddocks) en ik weet nu meer dan ooit wat vriendschap waard is!’

En om het extra feestelijk te maken, kreeg ‘Magic’, het paard van Daniëlle begin april een mooi veulen. Een nieuwe start!

Nieuws

Meest gelezen

menu