Columnist Kees Bakker vindt het een mooie start: 'Met een raadsakkoord waar elf van de veertien partijen in Lelystad achter staan, is er geschiedenis geschreven'

De gemeenteraad en het nieuwe college. Foto: Fotostudio Wierd

Met een raadsakkoord waar elf van de veertien partijen in Lelystad achter staan, is er toch geschiedenis geschreven.

Het is geen raadsakkoord van alle veertien partijen, maar ik vind het bijzonder dat ze allemaal zo lang aan tafel zijn gebleven. Dat er dan op het einde, als alle besprekingen achter de rug zijn en de tekst al is opgesteld, alsnog drie partijen afhaken; je kunt dat jammer vinden, maar je moet het elke politieke partij ook gunnen z’n eigen koers te varen. Of ze dan terecht of onterecht zijn afgehaakt, is aan de kiezer.

Op eieren lopen

Opmerkelijk is wel dat Dennis Grimbergen en Sjaak Kruis wethouderskandidaten zijn. Er werd steeds gezegd dat er vakwethouders werden gezocht, die boven de partijen moesten staan. Nu zeg ik niet dat deze twee vakinhoudelijk niet goed zijn. Dat zal de tijd leren, maar vooralsnog heb ik er alle vertrouwen in. Ze lopen alleen vanaf het begin wel een beetje op eieren. Ten eerste omdat ze door hun politieke geschiedenis zo duidelijk verbonden zijn aan hun partijen waar ze jaren actief voor waren, respectievelijk de VVD en GroenLinks. Nu zijn ze wethouder van de hele raad: dus van alle veertien partijen, ook de drie niet-ondertekenaars. Voor hen zal de lat iets hoger liggen om dat te bewijzen, zij zullen iets meer met argusogen worden gevolgd. Dat temeer omdat juist deze twee al voor de verkiezingen hebben ingezet op een raadsakkoord. Als je dan na de verkiezingen zelf als wethouder terugkeert, ligt de lat om te presteren net iets hoger dan bij de andere wethouders.

Op detailniveau beleid maken

Maar dat avontuur gaan ze zelf aan, dus er is geen enkele reden op voorhand vraagtekens te zetten. Het nieuwe college moet aan de slag. Het zal, op basis van een raadsakkoord dat toch op grote lijnen is geschreven, op detailniveau beleid moeten maken. En dat zal dan moeten leiden tot weliswaar politieke debatten in de gemeenteraad, maar als het goed is niet meer het debat waarbij wethouders constant door de gemeenteraad worden teruggefloten of de gemeenteraad op punten en komma’s gaat regeren.

Respect

Ik hoop van harte dat het slaagt. Lelystad heeft dat nodig. Ik hoop ook van harte dat de gehele raad, ook degenen die het raadsakkoord niet hebben ondertekend, zich houden aan de algemene omgangsvormen met elkaar zoals dat in het akkoord is opgeschreven. Dat betekent dat men respect heeft naar elkaar toen en dat het politieke debat in de raadszaal wordt gevoerd, niet via social media. En als over vier jaar alle 37 vertegenwoordigers dan nog bij de partij zitten waarvoor ze in de raad zijn gekomen, dan heeft de politiek in Lelystad laten zien dat versplintering ook kan leiden tot samenwerken. Iets waar de burger enorme behoefte aan heeft. Als die iets duidelijk heeft laten merken deze verkiezingen, is het wel dat die de interne ruzietjes, via social media uitgevochten strijdjes en partijhoppers spuug- en spuugzat is.

Nieuws

menu