STG Dronten viert vijftigjarig bestaan

De leden van STG Dronten in de winter van 1998-1999, het eerste seizoen dat in Dronten werd geschaatst. Foto: STG Dronten

Schaatstrainingsgroep (STG) Dronten viert zaterdag 17 september, na een jaar uitstel vanwege corona, haar vijftigste verjaardag. Het verhaal van een halve eeuw schaatsen in de Flevolandse polder sluit naadloos aan op de actualiteit. IJsbanen zitten, vanwege de stijgende energiekosten, in de gevarenzone. De historie van STG Dronten laat bij uitstek zien wat de nabijheid van een kunstijsbaan voor een vereniging betekent.

‘We waren verwend met een ijsbaan naast de deur,’ zegt Klaas Holt, al 42 jaar lid (waarvan 18 als voorzitter) én trainer van STG Dronten. ‘Op onze top hadden we 430 leden. We hadden een enorme groep jeugd, waarmee we veel activiteiten ontplooiden. We hielden wedstrijden, waaronder grote marathons. Er was een goede samenwerking met de KNSB, waarvoor we cursussen organiseerden. We waren een grote club. In de polder waren we echt een voortrekker voor alles wat met schaatsen te maken had. Het was een supertijd. Tot het licht uit ging.’

Komst van een kunstijsbaan in Dronten

Die bloeiperiode hing nauw samen de komst van een kunstijsbaan in Dronten, in 1998. Tot die tijd trainde de club zo’n zeventig kilometer verderop, op het ijs van Thialf in Heerenveen. Een overdekte 400-meterbaan in de polder scheelde veel (dure) autoritten en werkte als een magneet op nieuwe leden.

Er werd geschaatst dat het een lieve lust was, toch bleek de (commerciële) exploitatie van de ijsbaan bijzonder lastig. Nadat de baan tussen 2005 en 2010 al dicht geweest was, viel eind 2020 het doek definitief voor het Leisure World Ice Centre.

Terugloop in ledental

Holt: ‘Wij waren toen al teruggekeerd naar Thialf, nadat we eerst nog enkele jaren op Flevonice in Biddinghuizen hadden getraind. Maar ook die baan redde het niet, die ging begin 2020 dicht. Sindsdien trainen we weer in Heerenveen, elke week op vrijdagavond. Dat is niet naast de deur. Mede daardoor hebben we ons ledental in de loop der jaren zien teruglopen naar 120.’

In de gloriedagen organiseerde de club een jaarlijkse wielertijdrit en hield ze jeugdkampen op de Veluwe. Hoogtepunten waren voor Holt de drie Elfstedentochten van 1985, 1986 en 1997. ‘Daar deden onze leden massaal aan mee, zowel aan de wedstrijd als aan de toertocht. Het leverde talloze anekdotes op en onze beste rijder, Hans Bouma, werd zelfs zevende in de Elfstedentocht van 1986. Een prestatie van formaat. Hij is nog altijd lid van ons, maar is met schaatspension, hij schaatst alleen nog op natuurijs.’

Niet snel meer weg

Wie eenmaal lid is van STG Dronten gaat er niet snel meer weg, Holt zelf woont nu 42 jaar in Flevoland en al die tijd is hij lid van de Dronter schaatstrainingsgroep.

Bij het gouden jubileum, dat gevierd wordt in De Rede in Dronten, zet de club twee leden van het eerste uur in het zonnetje. Dat zijn Antje Westra en Jacob Meinders, die als trainers zeer veel voor de club hebben betekend Zij zijn nu 51 jaar lid van STG Dronten. De club zelf is ook al weer een jaartje ouder dan een gouden jubilaris normaliter is, maar ja, die coronapandemie.

Nog altijd een gezonde vereniging

Anno 2022 is STG Dronten nog altijd een gezonde vereniging, die haar leden het hele jaar in beweging houdt. ‘s Winters zijn de ijstrainingen op Thialf hoofdactiviteit, ‘s zomers wordt er getraind op de atletiekbaan van av Flevo Delta en in het Wisentbos, houdt de club skeelertrainingen op het industrieterrein in Dronten en wordt er met de mountainbike getraind in het Roggebotsebos. ‘Daarnaast hebben we een grote wielergroep van zestig, zeventig man: allemaal schaatsers, die twee keer per week op de fiets stappen. Lekker fietsen in de polder: eentonig en altijd wind tegen,’ zegt Holt met een knipoog.

Uitdaging voor de toekomst

Een uitdaging voor de toekomst heeft de gouden jubilaris wel, want onder de 120 leden zit geen jeugd meer. ‘We doen van alles om kinderen warm te krijgen voor de schaatssport, maar er is tegenwoordig zo veel voor hen te doen. Als ze dan horen dat ze voor een uurtje trainen helemaal met de auto naar Thialf moeten, haken ze af. Toch blijven we streven naar meer leden,’ klinkt het strijdbaar. ‘Daar zetten we de schouders onder, we gaan voor de volgende vijftig jaar.’

Nieuws

menu