Annemieke van Baal uit Dronten zet zich sinds het overlijden van haar zoon Thijs in voor Make a Memory: ‘Ieder kind is een foto waard’

Annemieke van Baal. Foto: Fotostudio Wierd

Als ouder hoop je nooit mee te maken dat je kind overlijdt. Als dat dan toch gebeurt, is het ontzettend waardevol als een professionele fotograaf geheel belangeloos foto’s maakt. Annemieke van Baal uit Dronten weet uit eigen ervaring hoe dit is. Zij verloor haar 16-jarige zoon Thijs op 19 december 2014. ‘Deze foto’s zijn nog altijd heel belangrijk, waardevol en troostvol voor ons gezin. Dat gun je iedereen.’

Annemieke zet zich sinds het overlijden van haar zoon Thijs in voor Make a Memory. De stichting fotografeert op verzoek van ouders en via bemiddeling van zorgprofessionals ernstig zieke, terminale en overleden kinderen in de leeftijd van 23 weken tot en met 17 jaar. Ruim 140 professionele fotografen uit heel Nederland maken thuis of in het ziekenhuis foto’s.

Dankbaar en trots naar de top van de rots

Om dit onmisbare werk te steunen, houdt de stichting in september een sponsortocht naar de Mont Ventoux. Annemieke beklom de kale berg in september 2017 al wandelend. ‘Ergens wil ik stiekem nog wel een keer,’ bekent ze. ‘Het was echt een geweldige ervaring. Heel bijzonder. Ik wil dat unieke gevoel vasthouden en ga daarom zelf dit keer niet mee.’

Make a Memory organiseert sinds 2010 ieder jaar deze sponsortocht. De start is vanuit Bédoin en vanaf daar gaan de deelnemers te voet of op de fiets naar de top op 1.909 meter. Iedere deelnemer heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen verdriet en is een weekend lang samen met lotgenoten.

Belangeloos

Met het sponsorgeld dat de deelnemers ophalen, wordt het werk van de stichting gefinancierd. ‘De fotografen werken belangeloos, voor de ouders zijn er geen kosten verbonden aan het ontvangen van foto’s van Make a Memory. Alle onkosten worden gedragen door sponsoren, donaties, schenkingen en andere wettige inkomsten,’ legt Annemieke uit.

De foto’s bieden de ouders troost en een blijvende herinnering, en kunnen wezenlijk helpen bij de verwerking van het verlies. Annemieke weet daar zelf alles van. ‘Alles wat je niet ziet op de foto’s, komt op zo’n moment terug. Die beelden blijven door de foto’s helder. Wij hebben een grote familie en iedereen was er. De liefde. Warmte. Maar ook alle slangen en apparatuur. Dit gevoel houd ik vast dankzij de foto’s. Ik kijk er nog vaak naar.’

Puzzelstukjes op hun plaats

Haar zoon Thijs was 16 jaar en viel dood neer toen hij na school zijn fiets in de garage zette. ‘We wachtten op Thijs met het eten en mijn man ging nog even de hond uitlaten, toen zag hij hem in de garage liggen. Hij was plat voorovergevallen en had de huissleutel nog in zijn hand. Achteraf bleek dat Thijs’ hart niet goed was, zijn kransslagaders waren niet goed aangelegd. Ja, toen vielen er wel wat puzzelstukjes op hun plaats. Dat hij met atletiek altijd de laatste was, bijvoorbeeld. Dat vond hij geen probleem, en wij ook niet. Iemand moet tenslotte de laatste zijn hè?’

‘Toen we Thijs vonden zijn we direct begonnen met reanimeren. Ook in het ziekenhuis hebben ze van alles geprobeerd. Ik herinner me dat ik tegen Wim, mijn man, zei dat ik graag een foto van ons vieren wilde. Mijn zwager zou die wel even met zijn mobiele telefoon kunnen maken, bedacht ik me. We hadden namelijk als gezin eigenlijk nooit professionele foto’s laten maken.’

Dankbaar voor foto’s

Annemieke is nog altijd dankbaar dat een verpleegkundige haar vertelde over Make a Memory. ‘Hij is mijn kind en ik ben zó trots op hem. Ik gun iedere ouder zulke foto’s. Als je baby stil wordt geboren, dan is het vaak het enige dat je nog hebt.’

Fotografen uit het hele land komen bij ouders thuis of in het ziekenhuis, zij doen afstand van de foto’s en sturen deze naar de stichting. Vrijwilligers maken er volgens een prachtig boekje van en ouders ontvangen daarnaast alle foto’s digitaal. ‘Ik heb zoveel bewondering voor de fotografen, omdat ze zo’n verdrietig moment in het leven van ouders vastleggen.’

Naamsbekendheid vergroten

De stichting doet er dan ook alles aan om de naamsbekendheid te vergroten. ‘Het is nog niet bij iedere zorgprofessional bekend. Daar willen we verandering in brengen, want ieder kind is een foto waard.’

Stichting Make a Memory lanceerde onlangs de Trots en Troost- campagne waarin ouders van overleden kinderen hun persoonlijke verhaal vertellen. Het doel van deze campagne is om meer bereik te genereren binnen Nederlandse ziekenhuizen, de Nederlandse politie, ambulancepersoneel, uitvaartorganisaties, kraamhulp en medewerkers in de palliatieve zorg. Ook hoopt de stichting ouders rechtstreeks te bereiken.

Make a Memory is in 2008 opgericht en werkt inmiddels samen met 140 professionele fotografen en ruim 90 ziekenhuizen door het hele land. Stichting Make a Memory was de eerste die samenwerkingen met ziekenhuizen is aangegaan en dit is vastgelegd in de richtlijnen voor de verpleegkundigen.

Vrijuit spreken

Zij wijzen ouders op het bestaan van de stichting. In de begintijd durfden ouders nauwelijks vrijuit te spreken over hun overleden kind. Sinds de start heeft de stichting meer dan 11.000 ernstig zieke, terminale en overleden kinderen gefotografeerd, wat bijgedragen heeft aan het doorbreken van dit taboe. Nadat de foto’s zijn gemaakt ontvangen de ouders kort daarna een boekje met vijf afdrukken en een USB-stick met alle foto’s in hoge resolutie. Ook ontvangen zij een brief, waarin staat dat de auteursrechten van de foto’s aan hen over worden gedragen. Deze foto’s bieden hulp en troost en zijn een blijvende herinnering die ouders en nabestaanden helpt tijdens de verwerking van het verlies.

Foto’s laten maken

Foto’s laten maken kan 24 uur per dag, zeven dagen per week. Meer informatie staat op https://makeamemory.nl .

Nieuws

menu