Column Hans Engelvaart
Door Hans Engelvaart

De wolf

In de sprookjes ‘Roodkapje en ‘De wolf en de zeven geitjes’ loopt het niet goed af met de wolf en in het stripblad Donald Duck is Midas steeds de klos - hij krijgt de drie biggetjes maar niet te pakken.

De enige wolf die er eigenlijk wel goed af komt is Bor de Wolf uit de Fabeltjeskrant.

Met de wolf, die na 125 jaar weer in Nederland is opgedoken, gaat het ook niet allemaal van een leien dakje. Wetenschappers en biologen zijn blij met zijn komst en bestuderen elk hoopje poep op de Veluwe om te zien of het hier keutels van een wolf zijn in de hoop de vlag uit te kunnen steken als blijkt dat de poep van een wolf is. Daar tegenover staan de schapenboeren die de dupe zijn wanneer de wolf zich tegoed doet aan een schapenbout.

De bioloog vindt de wolf een familiedier dat alleen maar ander wild op het menu heeft staan en alleen maar wat moet wennen aan zijn nieuwe leefomgeving. De ander noemt het dier een asowolf of probleemwolf als er 31 schapen zijn doodgebeten.

In 2000 waren er in Duitsland bijna geen wolven. Vanuit Polen staken er echter steeds meer de grens over en nu zijn er 75 roedels die 200 jongen voortbrengen. Die zoeken op hun beurt hun weg naar nieuwe territoriums, soms wel meer dan duizend kilometer verderop, in Nederland. De wolf is een mooie oplossing voor het probleem in de Oostvaardersplassen, zegt een bekende bioloog.

Er zou met de introductie van de wolf meer evenwicht in de populatie herten ontstaan.

Ik geloof overigens niet dat iedereen de beelden wil zien wanneer een wolf een mals jong reetje verorbert. De wolf is vroeger uit Nederland verjaagd omdat hij hondsdolheid bracht.

Nu staat hij dus weer voor de deur. Of hij zich hier daadwerkelijk gaat vestigen hangt er van af of hij de ruimte krijgt om een roedel te stichten. De toekomst zal het leren.