Stationsplein
Door Kees Bakker

Beste wensen (2)

Lelystad - Twee stappen vooruit, één stap achteruit. Ik had het in mijn vorige column over de dingen die vorig jaar zijn misgegaan in Lelystad en sprak daarbij de hoop en de verwachting uit dat 2019 een beter jaar zal worden. Burgemeester Ina Adema vatte het in haar nieuwjaarstoespraak echter geweldig samen met haar opmerking over ‘twee stappen vooruit, één stap achteruit.’

Ik wilde met mijn column tegenwicht bieden aan een houding die ik bij een aantal Lelystedelingen bespeur, gestoeld op de overtuiging dat alles mislukt in Lelystad. Ik snap niet zoveel van die houding, want zoals ik de vorige keer ook al schreef: Lelystad is er de afgelopen decennia zo ontzettend veel beter op geworden. Dat dat met vallen en opstaan is gegaan en gaat, is prima. Daar krijg je karakter van.  

Natuurlijk zijn de dreigende sluiting van het ziekenhuis en een mogelijk nieuw uitstel voor Lelystad Airport bedreigingen waar je niet op zit te wachten als stad . Maar de dreigende sluiting van het ziekenhuis is afgewend en al houden we niet het ziekenhuis over dat we graag zouden willen: er is wel toekomstperspectief. Dat is er niet voor MC Slotervaart. En het vliegveld gaat heus wel open. Liever zo snel mogelijk, maar afgeblazen wordt dat echt niet meer.

Toen ik hier in 1994 kwam wonen, hadden we nog wijken waar zes op de acht huizen leeg stonden en bij één van die acht huizen de ramen waren ingegooid. Kijk nu eens naar hoe de stad erbij ligt. Er is zo ontzettend veel bijgekomen, de stad is zoveel leefbaarder en leuker geworden, dat ik echt helemaal niets begrijp van mensen die zeggen dat het vroeger beter was.  

Toen ik hier in 1994 met de trein uit Amsterdam arriveerde, was dat bovendien het eindstation. Ik had het gevoel in een uithoek van Nederland te zijn beland, terwijl ik toch voor een groot deel van mijn jeugd in Dronten heb gewoond. De trein rijdt nu door. Steden die groter zijn dan Lelystad en daardoor voorzieningen hebben die onze stad niet heeft, liggen binnen handbereik: Zwolle, Enschede, Groningen, je bent er zo.

Mijn grootste wens voor 2019 voor Lelystad is natuurlijk dat er een openingsdatum wordt vastgesteld voor Lelystad Airport. Voor de ontwikkeling van de stad als geheel is dat ontzettend belangrijk. Maar persoonlijk wil ik ook, hoe eerder hoe beter, horen dat er een mooie, nieuwe bioscoop in ons Stadshart komt. En als het gemeentebestuur dan ook nog het lef heeft in te zetten op nieuwbouw voor ons poppodium, spring ik een gat in de lucht. Dat zal zo’n vliegwieleffect hebben op het hele uitgaan in Lelystad en op het Stadshart. Dat een stad zich met stapjes vooruit gaat en af en toe een stap terugzet, is niet erg. Daar bouw je karakter mee op.  Kortom: laat dat een uitgesproken droom zijn voor 2019: een bioscoop en een nieuw poppodium. En let op mijn woorden, voor de gelegenheid geleend van stadsdichter Thomas Gerla: dromen komen uit in Lelystad!