Het stadhuis van Lelystad

Lelystad - Stadsdichter Antonius de Knegt dicht bij bijzondere gebeurtenissen in Lelystad. Onlangs liet hij zijn licht schijnen over het verbouwde Stadshuis van Lelystad.

Stadhuis van Lelystad Welkom in het huis waar de dans der democratie de (soms onwillige) partners door burgers en belangen bewogen langs beelden en beleid over de vloer laat zwieren aan het stuurwiel van de stad Kom binnen stad voor het antwoord op vraag, signaal, klacht, bezwaar aan de balie of digitaal geschraagd door de draagmuren van regel, wet en recht in de vele kamers van dit huis. Vergeet niet Dit is het huis van de stad de stad dat zijn wij, de mensen die voor even of heel hun leven hun huizen bouwen en bewonen op deze aan de modder gewonnen plek, mooier opgedroogd dan menig zomerdag de blijvers en passanten achter hun namen in dit huis hoor je de stemmen waarmee de stad hun verhalen vertelt. Woorden krassen kleuren in de kelders van de tijd: wij zijn hier, dit is onze stad we gaan hier nooit meer weg. Achtergrond bij dit gedicht: 'Dit gedicht is geschreven voor de officiële opening van het stadhuis na de verbouwing. Ik heb in het gedicht over het stadhuis een aantal thema’s willen vangen die volgens mij met de functie van een stadhuis hebben te maken. Allereerst ‘de dans der democratie’ die wordt opgevoerd. Het stadhuis is de zetel van het gekozen bestuur van de stad. De partijen doen op basis van de verkiezingsuitslag zaken met elkaar, misschien niet altijd van harte omdat inzichten ver uiteen liggen maar altijd binnen het bewustzijn dat de kiezer heeft gesproken en dat dit de richting bepaalt. Hoewel het af en toe best spannend is op de politieke vloer van Lelystad, is de dans der democratie hier eerder toch een beschaafd walsje dan een ongeremde salsa. Daarnaast gaat het over dienstverlening. Het hele doel van de verbouwing was het stadhuis in een klap in te richten voor dienstverlening aan de inwoners op moderne digitale leest. Die dienstverlening verschilt van commerciële zakelijke dienstverlening in die zin dat het wordt uitgevoerd in het kader van wetten en regels. Ook dit is democratie in werking. Ambtenaar 2.0 staat in ieder geval voor de inwoners van Lelystad klaar. Tot slot gaat het gedicht over de meest elementaire betekenis van het stadhuis: het is het huis van de stad. Van de mensen die er wonen en hebben gewoond en van wie de (levens)verhalen langzaam het DNA van de stad gaan vormen. Samen maken mensen de stad de moeite waard en daarmee geven ze het stadhuis zijn waarde. Het stadhuis is van ons: de mensen.'