Stationsplein
Door Kees Bakker

Wens

Lelystad - In verschillende media verschenen vorige week vette koppen: ‘Blokkade Brussel zet opening Lelystad Airport op de tocht’, ‘Wordt ‘nee’ uit Brussel Lelystad Airport fataal?’ en ‘Brussel blokkeert snelle opening Lelystad Airport’.

Nu zal ik niet ontkennen dat er iets aan de hand is, integendeel: in de FlevoPost deze week wordt het allemaal haarfijn uitgelegd. Maar het bijzondere is dat de minister in haar korte brief aan de Tweede Kamer op geen enkele manier het heeft over uitstel van de opening. Sterker: ook in de beantwoording van andere vragen over andere onderwerpen vorige week zegt zij nog steeds uit te gaan van de opening in 2020.

Cynisme

Je merkt dat er bij veel media een soort van cynisme in ontstaan over Lelystad Airport. Dat cynisme heeft te maken met de vele protesten, over de laagvliegroutes, de ‘fouten’ in de milieu effect rapportage en, misschien in het grotere geheel, met de traagheid waarmee grote infrastructurele projecten in Nederland worden gerealiseerd. Daarmee is bij velen een soort houding ontstaan die er bijna op lijkt dat men graag wil dat Lelystad Airport mislukt en dat de opening niet doorgaat. Omdat dat cynisme daarmee een voorspellende gave blijkt: ‘Zie je wel? Ze kunnen helemaal niets in Den Haag!’

Niet kwalijk nemen

Dat tegenstanders van Lelystad Airport vorige week blij waren met het nieuws van de minister over de houding van Brussel, kan ik me best voorstellen. Je kan het ze in ieder geval niet kwalijk nemen. Maar van kranten en tv verwacht je een wat meer zakelijke houding: eerst even kijken naar de feiten, dan beschouwen wat er aan de hand is en emoties een plaats geven in de discussie.

Maar voor velen, en wellicht ook verschillende media, geldt dat de wens de vader van de gedachte is, vrees ik.

Lees meer in het nieuwsdossier Lelystad Airport.