Peter en Romy beginnen nieuw leven in Zuid-Afrika

Kaapstad - Prachtige natuurreservaten, hagelwitte stranden (met pinguïns), de hipste hotspots en een uitzicht waar je u tegen zegt vanaf de welbekende Tafelberg. Voor Lelystedelingen Romy Burger (24) en Peter Leeuwenburgh (24) de komende drie jaar allemaal op steenworp afstand van hun appartement in Kaapstad.

‘Het is weer eens wat anders dan het Oppertje, Bataviastad en Natuurpark Lelystad. Maar mij hoor je niet klagen’, lacht Romy.

Afgelopen maand vloog Romy haar vriend Peter achterna. Sinds de zomer is hij doelman bij Cape Town City FC in Zuid-Afrika. ‘De verhuizing naar Kaapstad kwam voor ons beiden als een verrassing. Peter was om zich heen aan het kijken naar een nieuwe club en ik grapte dat ik alleen mee naar het buitenland zou gaan als hij een aanbieding van Kaapstad kreeg. Mijn opa en oma overwinteren hier en ook mijn ouders hebben in Kaapstad gewoond. Omdat ik van jongs af aan regelmatig mijn vakantie hier heb gevierd, voelt het voor mij als een tweede thuis.’

Toevallig had Cape Town City FC interesse in de doelman die eerder ook bij (jong) Ajax en FC Dordrecht heeft gespeeld en binnen no time was er een contract getekend. Omdat Romy nog bezig was met het afronden van haar studie vloog Peter tijdens de zomerstop alleen naar Kaapstad om zich voor te bereiden op het eerste seizoen bij zijn nieuwe club en een leuk huisje voor hem en Romy te vinden. ‘We wilden graag samen iets uitzoeken, dus wanneer ik op huizenjacht ging keek Romy via facetime mee. Op die manier hebben we uiteindelijk een mooie woning gevonden waar ik alvast in kon trekken’, vertelt Peter.

Uitzicht op zee

Nu, vier maanden later, zijn zowel Romy als Peter gesetteld in hun nieuwe appartement met uitzicht op zee. ‘Ik vind het heerlijk. Het is altijd even acclimatiseren, maar heb ondertussen behoorlijk mijn draai gevonden. Omdat Peter natuurlijk veel moet trainen en ook regelmatig voor een wedstrijd een paar dagen weg zal zijn, wil ik hier uiteindelijk een leuke baan vinden. Hoe het allemaal werkt met een werkvergunning moeten we nog even uitzoeken, maar dat komt vast wel in orde. Peter heeft in ieder geval al een goede hockeyclub voor mij gevonden. Ik ben een fanatiek hockeyer dus wil dat graag blijven doen.’

Ook Peter heeft inmiddels zijn draai gevonden. ‘Tot nu toe bevalt alles erg goed. Ik ben opgevangen door een heel leuk team met alleen maar aardige jongens en begeleiders die me, waar nodig, met alles helpen. Ik heb behoorlijk wat tips gekregen voor leuke restaurantjes, koffietentjes en andere plekjes in de stad waar Romy en ik nu mooi samen gebruik van kunnen maken. Ik vind Kaapstad één van de mooiste steden van de wereld met geweldige mensen, lekker eten en heerlijk weer. In de winter, waar we nu net uitkomen, is het niet kouder dan 15 graden en de zomer duurt hier zeker wel zes maanden!’

Minder strikt

Het is er dus gemiddeld genomen over het hele jaar een stuk warmer dan in Nederland. Peter: ‘Maar het is goed te doen hoor. Ook tijdens het voetballen. Verder zijn de velden in goede conditie, al is het gras hier wel iets dikker. Na twee weken ben je daaraan gewend en is het prima. Ik merk wel dat ze hier iets minder strikt zijn dan in Nederland wat betreft afspraken, zowel bij de voetbal als in het dagelijks leven. Dat vergt af en toe wat geduld, maar ook daar wen je wel aan. Waar we in Nederland alles altijd maar snel moeten, is het hier allemaal wat rustiger.’

Net als in Nederland is voetbal in Zuid-Afrika de grootste sport van het land. ‘De traditionele top drie zit in Johannesburg, dus vooral daar zit voetbal echt in het DNA van de mensen. In Kaapstad zijn wij de grootste club en ondanks dat de club pas drie jaar bestaat, leeft het enorm. We hebben laatst de nationale beker gewonnen, dat helpt! Wanneer we tegen een top drie team moeten, kan er zomaar 40.000 man op de tribune zitten. Thuis- en uitfans zitten hier door elkaar heen en zingen en dansen samen. Een heel groot verschil met Europa, waar dat niet zou kunnen. Heel mooi om te zien.’

Facetime

Voordat Peter uit Nederland vertrok was hij ook jeugdtrainer bij Unicum. ‘Ik heb vorig jaar met de jongens van O19-1 een geweldig seizoen gehad. Ik denk daar eerlijk gezegd nog vaak aan terug en volg ze nog steeds op de voet. Ik heb veel contact met de huidige trainer en zit ook nog steeds in de groepsapp. Ik moet zeggen dat ik de avonden en zaterdagmiddagen op het veld met die jongens wel mis, maar deze kans kon ik niet laten lopen’, aldus Peter

Ook vrienden en familie worden gemist. ‘Maar we hebben natuurlijk whatsapp en facetime, waardoor het toch een beetje voelt alsof we dicht bij elkaar zijn’, vertelt Romy. Ook hebben de eerste familieleden al hun reis naar het koppel in Kaapstad geboekt. ‘Dat is wel fijn. Dan kan ik met hen, terwijl Peter aan het trainen is of een wedstrijd buiten Kaapstad heeft, wat toeristische dingen doen. En hopelijk hebben Peter en ik af en toe ook tijd om samen de rest van Zuid-Afrika te ontdekken. Er valt enorm veel te zien en ik kijk daar echt naar uit’, besluit ze.