Column Hans Engelvaart
Door Hans Engelvaart

Zorg in Flevoland

Het was schrikken toen bekend werd dat de MC-vestigingen in Flevoland failliet werden verklaard. Een ziekenhuis failliet? Dat dat kan.

Het is het gevolg van de democratisch gekozen marktwerking waarbij het allemaal efficiënter en goedkoper moet. Iets waar natuurlijk niets op tegen is, behalve als het uiteindelijk ten koste gaat van al die patiënten die nu ineens zonder zorg dicht bij huis zitten.

Mensen uit Biddinghuizen maakten veelal gebruik van het St Jansdal in Harderwijk, maar de rest van de gemeente Dronten was net als Lelystad aangewezen op het IJsselmeerziekenhuis. In de Noordoostpolder was dat ook zo, al heeft het Antonius ziekenhuis uit Sneek een polikliniek in Emmeloord.

Terug naar Lelystad, waar de eigenaren Willem de Boer en Loek Winter reeds vertrokken waren en waar al snel bleek dat het ziekenhuis in zwaar weer zat. De boel kwam onder verscherpt toezicht te staan, maar dat heeft niet kunnen voorkomen dat de stekker er nu uitgetrokken is.

Zorgplicht

Wat vooral steekt is de wijze waarop dat is gebeurt in relatie tot de zorgplicht die we in Nederland kennen. Mensen die in het ziekenhuis verpleegd worden, middenin een chemokuur zitten, operaties gepland hadden of noem maar op... ineens hoorden ze via de media wat er gaande was. Het personeel dat zich jaren had uitgesloofd om goede zorg te bieden stond ineens op straat.

Aan hun lot overgelaten

Het zwartepieten over wie de schuld heeft begon, maar dat is eigenlijk onbelangrijk. Het gaat om de mensen; het personeel en vooral de patiënten die ineens aan hun lot zijn overgelaten. Waar de regering banken met miljoenen steunde is het nu stil. De verantwoordelijk minister Bruins reageerde misschien wel het meest schrijnend door te stellen dat hij er niet was om ziekenhuizen in stand te houden, maar dat hij er was voor goede zorg.

Zou de beste man dan niet doorhebben dat juist die zorg in Flevoland vanaf nu te kort schiet?

Lees ook ons nieuwsdossier: Ziekenhuizen