Column Hans Engelvaart
Door Hans Engelvaart

De sportzomer

Nu het WK in Rusland is begonnen is er voor de sportfanaten weer veel te beleven op tv, al maakt het ontbreken van Nederland zo’n WK natuurlijk wel minder aantrekkelijk.

Voor anderen is het een ware zegen; geen oranje hysterie met versierde straten, acties bij supermarkten en het eeuwige napraten op tv.

Wel kan er nog volop op het werk of via internet worden meegedaan aan voetbalpoules. Iets waar ik zelf eigenlijk nooit iets win, tot vier jaar geleden. Al was dat niet mijn verdienste, maar die van mijn positief ingestelde vriend Nico. Hij liet Nederland tot de finale komen, iets wat vooraf als onmogelijk werd gezien maar ons uiteindelijk wel de tweede prijs opleverde. Eigenlijk hoef je er niet zo veel kennis voor te hebben, voor zo’n poule, wel een behoorlijke dosis geluk. 

Zo gaat dat ook bij de Tour de France, het tweede grote sportevenement van deze zomer. Al heb je daar toch wel wat kennis van zaken bij nodig om de juiste ploeg samen te stellen.

Frappant is wel dat mijn zoons me al jaren de baas zijn op dat vlak. Goed opgevoed, zullen we maar zeggen, en heel herkenbaar, denk ik.

Zo ging het ook bij het sporten. Ineens zijn je kinderen sneller met hardlopen en behendiger in andere sporten. Wanneer ze over hun werk praten ontdek je ook, met de nodige trots natuurlijk, dat ze volop in het leven staan en jij nu vaak bij je kinderen te rade kunt gaan. Vooral als het om digitale zaken gaat moet ik bekennen dat het handig is ze in de buurt te hebben.

Trouwens, over de Tour gesproken. Het is natuurlijk van de gekke dat ruim een half jaar nadat Froome betrapt is op een verboden middel, de UCI nog steeds geen uitspraak heeft gedaan. Verder is het de komende tijd elk weekend raak met een Grand Prix waarin we elke keer maar blijven hopen op een winnende Max verstappen.

Kortom volop kijkplezier voor de sportliefhebbers.