Van statushouder naar Lelystedeling

Lelystad - Donderdagavond vond in Atolplaza de reünie van Vluchtelingenwerk Welzijn Lelystad (VWL) plaats. Een avond vol muziek, kunst, veel lekker eten en mooie gesprekken. 'Het voelt als een groot familiefeest', zegt gast Salwa Beizki.

VWL organiseerde de reünie, voor statushouders die een traject volgen of gevolgd hebben. Een statushouder is iemand die een tijdelijke verblijfsvergunning heeft gekregen en dus tijdelijk in Nederland mag verblijven. Het thema van de reünie was wederkerigheid. Deze avond konden de gasten en medewerkers van VWL in een feestelijke omgeving weer even goed bijpraten en genieten van elkaars gezelschap.

Syrische muziek, gelach en geklap is het eerste wat je hoort wanneer je de grote hal van het Atolplaza binnenloopt. Rijen tafels vol met kletsende mensen en twee heren die op het podium een muziekinstrument bespelen. ‘Meneer Beizki en meneer Abo Zohair uit Syrië spelen op hun Buzuq’, vertelt een van de gasten. ‘Een erg populair instrument in mijn land.’ Een jongeman springt het podium op en begint te zingen. Iedereen klapt enthousiast mee op het ritme van de muziek. Na een paar nummers maken de mannen plaats voor de Eritrese heer Tesfagaber met zijn band. Ook zij verrassen het publiek met een muzikaal optreden.

Verlies en Hoop

Mensen lopen heen en weer om een praatje met bekenden te maken. Een aantal vrouwen laat een hennatekening op hun hand maken. Na een verhaal van vrijwilliger Raffi over verschillende culturen, betreedt Souad Kokash het podium. Souad werkte deze zomer in de Kubus aan een kunstproject. 
Het project “Verlies en Hoop” vertelt het verhaal van Souad en de vele anderen die hebben moeten vluchten voor de oorlog in hun land. Aan de hand van een videopresentatie met bijpassend verhaal, neemt ze het publiek mee op haar reis.

De kleine vogel

Ghassan Essaq draagt een zelfgemaakt gedicht voor over een kleine vogel. ‘Hij was gevangen genomen in kleine kooi en werd zonder getuigenis veroordeeld tot een levenslange gevangenis straf. Zijn begane misdaad was dat hij mooi kon zingen. De kleine vogel werd alleen opgesloten, zonder geliefde, zonder vrienden en zonder broer. 

De kleine vogel huilt en is verdrietig. De rechter schreeuwt; wat is rechtvaardigheid toch mooi!’ Dankzij een medewerker van VWL is het Ghassan gelukt om zijn gedicht in het Nederlands te vertalen, zodat iedereen deze avond kon genieten van zijn werk.

[De tekst gaat verder na de foto]

 

Wederkerigheid

De 150 bezoekers van de reünie hebben trek. Er is een buffet. Zowel de medewerkers van VWL als de gasten staan klaar om de borden vol te scheppen. ‘Mensen willen graag helpen. Zelfs wanneer ze te gast zijn, staan de ze trappelen om de handen uit de mouwen te kunnen steken. Ze zijn zo blij met alles wat we voor ze doen en hebben gedaan. Dat maakt mijn werk voor mij zo mooi’, vertelt Alicia van Gelderen, maatschappelijk begeleider bij Vluchtelingenwerk Welzijn Lelystad. 

Ze vertelt dat, juist omdat die wederkerigheid voor de statushouders zo belangrijk is, VWL hen de kans biedt om als vrijwilliger iets terug te doen voor de samenleving. Mensen kunnen als tolk aan de slag of hun opgedane ervaringen in Lelystad delen met anderen.’

Marco Borsato

Het grote moment is aangebroken: Tahsin Tarho, een van de tolkenvrijwilligers van VWL, treedt samen met Welzijn Lelystad collega Doortje Spruit met een lied van zijn idool Marco Borsato op. ‘Vlak nadat ik in Nederland aankwam heb ik hem ontmoet en sindsdien is hij een grote inspiratie’, vertelt Tahsin. Het duo brengt het nummer ‘Voorbij’ ter gehore. Iedereen is razend enthousiast en na afloop krijgen ze dan ook een staande ovatie.

Een echte Lelystedeling

‘Het is mooi om te zien dat iemand als Tahsin zo zijn draai heeft gevonden hier in Lelystad’, zegt Alicia trots. ‘Kijk hem daar nou staan. Drie jaar terug woonde hij nog maar net in Nederland en nu is hij een toptolk bij Vluchtelingenwerk Welzijn Lelystad en staat hij een Nederlandstalig nummer met zijn collega te zingen. Een echte Lelystedeling!’

De reünie wordt afgesloten met nog meer muziek, gedichten en een bedankwoordje vanuit de organisatie. ‘Ik heb een heerlijke avond gehad’, zegt Salwa. ‘Mijn man heeft opgetreden, ik heb leuke mensen gesproken en lekker gegeten.

Mooie herinneringen

Een van de andere gasten, Mahmoud, is het met haar eens.’ We moeten juist extra genieten van de leuke dingen in het leven. Dit zijn toch mooie herinneringen voor de toekomst?’

Volgende week is het verhaal van tolk Tahsin te lezen in de krant. Hoe heeft hij zijn eerste jaren in Lelystad ervaren en wat vindt hij zo mooi aan zijn werk?