Zesluik Noordoostpolder 75 jaar, deel 5: 'Dit is geen afgeraffeld poldertje, hoor'

Nagele - De Noordoostpolder viel 75 jaar geleden droog. In deze zesluik laat Toerisme Flevoland elke week bewoners van de Noordoostpolder aan het woord over vroeger, nu en ooit.

Deze week Marleen Smit van de Geografische Mondriaan en interieurarchitect Cees Willem de Vries uit Emmeloord.

'Dag Marleen, goedemiddag. Vertel eens, ben je geboren in de polder? Ben je daar altijd gebleven? Of heb je uitstapjes gemaakt? Cees Willem opent met een spervuur aan vragen.

Marleen lachend: 'Ze zeggen toch als je een Londenaar bent dat je moet huilen als je de Big Ben hoort? Nou, zo is dat ook met mij. Ik ben in de Zeeasterstraat in Emmeloord geboren en ging huilen toen de Poldertoren begon te slaan. Voor mijn studie ben ik de wijde wereld ingetrokken, maar uiteindelijk keerde ik toch terug naar de polder

'Voor werk? Vriendjes?', vraagt Cees Willem nieuwsgierig.

Marleen: 'Een combinatie. Nu woon ik met mijn man en dochters nog steeds met veel plezier in Emmeloord. En jij? Of wil je weg?'

'Nee, nee, nee! Ik ga niet weg. Ik vind het heel prettig om in de polder te wonen', roept Cees Willem verschrikt uit. 'Ik ben import sinds 1993 hè? Ik kom uit een dorpje met 300 inwoners, dan is Emmeloord een metropool.' Ze moeten allebei lachen.

[De tekst gaat verder na de foto]

 

Marleen: 'Wat bracht een interieurarchitect naar de polder?'

'Haha, als een pas interieurarchitect ergens NIET wilde werken, dan was het de polder. Niet hip genoeg, dacht ik. Maar mijn vrouw had een baan hier, dus ik ben hier met gepaste tegenzin komen wonen', zegt Cees Willem met een grote grijns. 'Binnen no time is dat omgedraaid, hoor. Maar vertel eens, Marleen, waar ben je mee bezig?'

Marleen: 'Namens de Stichting Geografische Mondriaan ben ik met een basisschoolproject bezig, om de Noordoostpolder op de kaart te zetten. Als je van bovenaf op de polder kijkt dan is dat net een Mondriaan.'

Cees Willem: 'Gaat het goed?'

Marleen: 'Ja, we willen kinderen en volwassen anders leren kijken naar de omgeving. Een mooi voorbeeld is een basisschooljuf die al 25 jaar naar haar werk fietst en ineens anders kijkt.'

Cees Willem: 'Die 25 jaar keek zonder te zien?'

Marleen: 'Precies, maar dat is ook logisch hoor. Mensen in de polder zijn heel bescheiden en dat siert ze, maar er is hier zoveel moois.'

Cees Willem: 'Het mooie aan de polder is dat elke dag anders is en je de seizoenen kunt ruiken. Als ik dan na de zomervakantie de Ketelbrug overkom en de boeren oogsten hun uien. Die geur!'

Marleen knikt. 'Heerlijk. Maar, over symbolen gesproken, de Poldertoren is er ook zo een.'

Cees Willem: 'Inderdaad, een iconisch ding. De symbolische kracht vind ik overigens veel groter dan de architecturale waarde. Ik bedoel, het was in essentie een betonnen bak met water en dat zo efficiënt mogelijk.'

[De tekst gaat verder na de foto's]

 

Marleen: 'Weet je wat ik een fijne plek vind? Het Waterloopbos.'

Cees Willem: 'Absoluut. Die combinatie met architectuur is prachtig. We hebben het eerst 30 jaar laten verroesten en nu denken we: hé, het is toch wel leuk. Dat verval, dat de natuur terug claimt. Prachtig!'

Marleen: 'Wat vind jij eigenlijk mooie architectuur in de polder?'

Cees Willem: 'Nagele is natuurlijk een voorbeeld. Ik heb hier tijdens mijn opleiding een dag rondgelopen en alles nagemeten. Hoe hebben ze dat toen bedacht zo vanaf de tekentafel?'

Marleen: 'Het is ook wel heel mooi om bij nul te beginnen.'

Cees Willem: 'Nou, dat is ook wel lastig hoor. Het is net als een schilder die met een leeg doek begint. Ik heb liever een kader.'

Marleen: 'Snap ik, maar het lijkt me zo fijn als je met niks rekening hoeft te houden. Met een weg of een oude kern, bijvoorbeeld. Wat staat er eigenlijk nog overeind van het oorspronkelijke plan in Nagele?'

[De tekst gaat verder na de foto]

 

Cees Willem: 'Het oorspronkelijke plan is nog steeds herkenbaar. Dat zie ik nog wel. Laten we we zuinig zijn op wat we hebben.'

Marleen: 'Houd gewoon een beetje van wat er was. Toch?'

Cees Willem: 'New York is ook op de tekentafel ontworpen, met rechte lijnen. Maar daartussen heb je architectuur in diverse verschijningen. Hier akkers. Hoor je ooit iemand zeggen dat New York saai is? Nee toch? Dit is geen afgeraffeld poldertje hoor. Daar was men voor de volle 126 procent mee bezig.'

Marleen: 'Ik denk dat we met zijn allen trots mogen zijn op de polder.'

Cees Willem: 'Nu de rest van Nederland nog. Of niet?'

Marleen: 'Laten we het geheim houden.'

Cees Willem: 'Ja, doen we!'

CV Cees Willem de Vries

  • Naam: Cees Willem de Vries
  • Geboren: 21 december 1968
  • Is interieurarchitect en meubelontwerper
  • Woont in Emmeloord
  • Wil in zijn vrije tijd muziek luisteren en 'uitgelogd zijn'

CV Marleen Smit

  • Naam: Marleen Smit
  • Geboren: 24 augustus 1981
  • Is betrokken bij de Geografische Mondriaan
  • Woont in Emmeloord
  • Kun je wakker maken voor een taco bowl
  • Noemt zichzelf ook wel keukentafelidealist