Zesluik Noordoostpolder 75 jaar, deel 1: 'We willen nu meer vermaakt worden'

Noordoostpolder - De Noordoostpolder viel 75 jaar geleden droog. In deze zesluik laat de gemeente Noordoostpolder in samenwerking met Toerisme Flevoland en FlevoPost elke week bewoners van de Noordoostpolder aan het woord over vroeger, nu en ooit.

Deze week Thomas Maarssen van de Orchideeën Hoeve en Anneke Ellen van Gastvrij Schokland in gesprek over Recreatie.

Anneke valt meteen met de deur in huis. ‘Thomas, hoe recreëerden de mensen vroeger?’

Thomas: ‘Goeie vraag. Mijn ouders hadden een vakantiehuisje in Spanga en in de weekenden reden we dan door dit gebied.  Uiteindelijk kwamen mijn ouders hierheen om te werken, niet om te recreëren.’

Anneke: ‘Ik denk dat we vroeger op een andere manier recreëerden. Picknicken in het bos en dan de bal mee. Nu willen we meer vermaakt worden. Merk jij dat ook?’

Thomas: ‘Ja, dat merk ik wel. We zijn nu alwéér een nieuwe tuin aan het afronden, die gaat volgend jaar open.’

Anneke: ‘Is er veel veranderd in de loop der jaren?’

Thomas: ‘Jazeker. Nieuw is mooi als je het over een auto hebt, maar als het om een gebied gaat dan is het pas mooi als het doorleefd is.’

Anneke: ‘Dan heeft het meer karakter inderdaad. Ik had altijd het idee dat iedereen vanuit de Randstad een dot gas gaf en dan hop, via de Noordoostpolder doorschoot naar Friesland. Maar ik merk nu dat onze gasten vanuit het westen dit gebied verrassend vinden.’

Thomas: ‘Mensen zijn op zoek naar rust, naar het boerenlandschap.’

(De tekst gaat verder na de foto)

 

Anneke: ‘In ons geval is dat samenzijn met de hele familie: van oma van 88 tot het jongste kleinkind van 8 maanden. De familie doet dan één activiteit samen en heeft verder een heerlijk verblijf. Wij zijn niet zo van het vermaak, dat zijn jullie meer. Ik weet zeker dat onze gasten bij de Orchideeën Hoeve rondlopen.’

Thomas: ‘Dat hoort toch ook samen? Verblijf en vermaak? Maar wij merken wel dat onze doelgroep is veranderd, helemaal sinds we onze Vlindertuin hebben geopend. De orchidee is de parel van de natuur, dachten we. Dat is ons ook met de paplepel ingegoten. Maar mensen hebben nog veel meer iets met dieren.’

Anneke: ‘Oh, ik vind die Vlindertuin van jullie dus echt geweldig. Een orchidee gaat bij mij altijd dood hoor, ik kan geen plant in leven houden.’ Anneke lacht hard. ‘Maar dat de polder een gebied is met potentie, zagen wij al toen in 1986 van Texel naar Flevoland verhuisden. Net als jouw ouders toch?’

Thomas: ‘Ja, mijn ouders verruilden in 1989 Aalsmeer voor Luttelgeest; ze waren erg geïnteresseerd in het tuinbouwgebied dat hier werd ontwikkeld. Maar waarom verlieten jullie trouwens Texel? Iedereen wil daar juist héén.’

Anneke: ‘Er was op Texel geen werk en wij zijn echte ondernemers. Texel is het ‘Gouwe Boltje’ in de zee, zeggen ze. Maar eigenlijk is de polder dat. Dat zagen we toen al. Met geduld en kleine stapjes kom je er wel. Niet met grote stappen, daar houden ze hier in de polder niet van.’

Thomas: ‘Ik ben wel benieuwd naar je plannen voor de toekomst. Hoe zorgen jullie voor vernieuwing?’

Anneke: ‘De Orchideeën Hoeve is natuurlijk enorm gegroeid, de afgelopen jaren.’

Thomas: ‘Klopt, wij willen een bredere doelgroep aantrekken. Maar vertel eens.’

Anneke: ‘Wij willen wel iets groeien, maar binnen de grenzen van ons erf. We denken dat er ruimte is voor een bed & breakfast. We hebben nog wel een ambitieus plan, maar dat is voor nu te groot voor de polder en niet te behappen voor ons.’

Thomas: ‘Ja, nu maak je me echt nieuwsgierig!’

Anneke: ‘Een bed & breakfast-huis in de vorm van een schip.’

Thomas schiet overeind: ‘Ik zou het gewoon doen!’

Anneke lacht. ‘En jullie? Nog plannen?’

Thomas: ‘We zijn dus de nieuwe tuin aan het afronden en dan gaan we alles oppoetsen, want zo’n verbouwing doet iets met je als organisatie. Verder willen we onze tuinen nog intensiever gaan invullen qua beleving en diepgang. We willen het verschil maken.’

Anneke: ‘Leuk dat je dat zegt, want dat zeggen wij ook tegen elkaar. Dat ze voor jou hierheen komen. Naar een voor hen onbekend gebied. En dat ze niet kiezen voor altijd maar weer naar de Veluwe.’

Thomas: ‘Ik zie zeker de mogelijkheden, maar wij moeten hier in de polder ook meer lawaai gaan maken.’

Anneke: ‘Ons gebied promoten? Vind ik ook. Laten we onze kustlijn veel meer gebruiken. Daar komen mensen voor.’

Thomas: ‘In de NOP is het ‘s avonds nog stil en kun je de sterren zien.’

Tegelijk: ‘Prachtig!’

CV Thomas

  • Naam: Thomas Maarssen
  • Geboren: 9 april 1967
  • Kwam in 1989 naar de Noordoostpolder
  • Is samen met zijn broer Jeroen Maarssen eigenaar van de Orchideeën Hoeve in Luttelgeest Sinds 1989
  • Woont in Spanga

CV Anneke

  • Naam: Anneke Ellen
  • Geboren: 16 maart 1962
  • Kwam in 2000 naar de Noordoostpolder
  • Is samen met haar man Jan eigenaar van de groepsaccommodatie Gastvrij Schokland
  • Kocht een potje verf en wakkerde een schilderstalent aan. Breit, borduurt, haakt en naait ook.
  • Woont op Schokland