Plaat voor je kop
Door Wouter Bessels

Plaat voor je kop 141: Helloïse

Over een kleine twee weken staat Jett Rebel in Ahoy. De sport-/concerthal in Rotterdam is sinds de opening in april 1971 het toneel voor namen van eigen bodem, naast alle wereldacts. Zoals op 6 juni 1987, als hardrockband Helloïse daar optreedt.

Helloïse? Gaat er een lampje branden? De hardrockers uit Rotterdam brengen in de jaren tachtig twee albums uit die redelijk verkopen: ‘Cosmogony’ en ‘Polarity’. Maar vooral verdient de groep (met ex-leden van Highway Chile) punten met hun live-optredens die ongelofelijk energiek zijn en uitstekend worden gespeeld. Zo staat de band in het voorprogamma van Y & T, Motörhead, Def Leppard en Whitesnake.

'Cosmogony'

De reputatie van het vijftal is groot en wie de jaren tachtig bewust heeft meegemaakt, herinnert zich wellicht nog de optredens van de groep tijdens het Artiesten voor Afrika-project en het Los Vast Kuip Spektakel van Jan Rietman, waar de band in 1986 samen met die andere Rotterdamse trots speelt: de Star Sisters. Een jaar later waagt Helloïse zich bij dezelfde gelegenheid aan een cover van Queens Bohemian Rhapsody.

Het begint in 1984 met het bereiken van de halve finale van de Grote Prijs van Nederland, waarna demo’s belanden bij de Nederlandse divisie van Warner. Met producer John Sonneveld, bekend van zijn solide producties voor Golden Earring wordt een jaar later ‘Cosmogony’ opgenomen. De groep past prima in het plaatje van de typische hardrock in die jaren en doet zeker niet onder voor Vandenberg, Vengeance, Picture of Bodine. Krachtige songs, vol fraaie meerstemmigheid en oog en oor voor sterke melodieën en goed uitgedachte arrangementen. Nergens valt de plaat ten prooi aan krachtpatserij. De hardrock kan in 1985, ook in eigen land, wel weer een frisse inpuls gebruiken. Bodine is ter ziele en Vengeance is ook in opkomst dankzij een sterk debuut, terwijl de collega’s van Vandenberg met ‘Alibi’ een nogal overgeproduceerde plaat maken die hun zwanenzang zal betekenen. En elders in Europa maakt Def Leppard de blits met ‘Pyromania’, dat vooral in Amerika aanslaat. Helloïse stelt op ‘Cosmogony’ de muziek boven alle productiefoefjes en dat maakt het album zo sterk.

'Polarity'

‘Polarity’ is de overtreffende trap van het debuut en komt nog zelfverzekerder uit de verf, met name de stem van Stan Verbraak klinkt beter dan op het debuut. Ook gitaristen Ben Blaauw en Arjan Boogerds nemen meer de gelegenheid om te laten horen wat ze in huis hebben. De opnametijd mag dan langer duren: artistiek is het album een stap hoger. Het levert de band in 1987 een nominatie voor de BV Pop-prijs op en rond het verschijnen van het album vindt het concert in Ahoy plaats. Een ‘homecoming’ die voor Helloïse goed uitpakt en een volle zaal oplevert.

Toch bezwijkt de groep enigszins op het hoogtepunt, als de platenmaatschappij het contract ontbindt en de groep uiteenvalt. Drummer Ernst van Ee stapt over naar Impact, Emergency en zelfs korte tijd Vengeance, terwijl Blaauw op de solotoer gaat. Het duurt tien jaar voordat er een nieuw en behoorlijk overtuigend album (‘A time and a place for everything’) verschijnt. In 1998 worden ook de eerste twee albums opnieuw uitgebracht. ‘Polarity’ krijgt dan een nieuwe mix van de hand van Oscar Holleman.

Op het vierde en bestverkochte album ‘Fata Morgana’ (2001) is Helloïse gereduceerd tot een trio; Boogerds en bassist Marchell Remeeus zijn afgehaakt. Een aardig album, waaraan ook zangeres Lana Lane en toetsenist Robby Valentine meewerkt, en een opmerkelijke versie van Barry Ryans ‘Eloise’ bevat. Kort daarop is het opnieuw voorbij. Tot 2013, als de groep in De Boerderij in Zoetermeer nog één keer op het podium staat.

Verzamelbox

Onlangs verscheen bij Pseudonym / Transmission een fraaie zes cd’s tellende boxset met het complete werk van de groep, inclusief het complete bandverhaal opgetekend door Michel van de Moosdijk, lange tijd manager van de groep en tevens mede-oprichter van Aardschok. Hij heeft de beginjaren van de groep van zeer dichtbij meegemaakt. Wat deze box met name interessant maakt, is dat alle albums zijn voorzien van extra tracks, terwijl op de bijgeleverde dubbel cd ‘Eternity’ demo’s staan, de remix van ‘Polarity’, onuitgebracht materiaal en vier nieuwe tracks die zijn afgemixt door niemand minder dan Sascha Paeth (die ook ‘Fata Morgana’ mixte).

Dankzij de box ontdek ik het werk van Helloïse opnieuw. Nog nooit eerder heeft het werk van de band zo goed geklonken. Juist bij hardrock is behoud van dynamiek doorslaggevend voor het geluid; deze cd’s zijn uitstekend gemasterd, zonder compressie of platgewalst geluid.

Helloïse is een bijna vergeten parel van de vaderlandse hardrock, van wie ik 'Cosmogony' en 'Polarity' nog steeds graag opzet, als ik in de stemming ben. Onderaan de streep zijn die albums - wat mij betreft - ook het beste. Zelden is in Nederland zulke goede hardrock gemaakt.

HELLOÏSE – discografie
Cosmogony (1985)
Polarity (1987)
A time and a place for everything (1998)
Fata Morgana (2001)
Anthology (6cd box, 2016)