Vier keer zo druk in Oostvaardersplassen sinds 'De Nieuwe Wildernis'

Lelystad - Ook voor thuisblijvers is er in de zomervakantie veel te doen. FlevoPost ging op bezoek bij vier Lelystadse locaties waar deze zomer veel te beleven is. Deze keer: De Oostvaardersplassen.

Een excursie bij de Oostvaardersplassen begint altijd in het Buitencentrum. Een houten gebouw waarvandaan bezoekers wandelingen kunnen maken in de gebieden eromheen.

Vier keer zo druk sinds 'De Nieuwe Wildernis'

Bij aankomst blijkt de parkeerplaats vol te zijn. De drukte is er volgens boswachter Hans Breeveld gekomen door de documentaire De Nieuwe Wildernis. 'Sindsdien is het vier keer zo druk. Mensen hebben nu ook hogere verwachtingen. Dan komen ze bij ons langs en vragen ze: hoe laat en waar kan ik de zeearend zien? Of: waar kan ik even bij de paarden kijken? Zo werkt dat niet. Bij een tocht zien bezoekers altijd dieren, maar in de film zien ze honderden paarden bij elkaar of veulens die geboren worden. Dat zijn momentopnamen uit honderden uren filmen die je hoogstwaarschijnlijk niet te zien zal krijgen. Als je zo veel mogelijk van de Oostvaardersplassen wilt zien, moet je ook de moeite nemen om meerdere keren te komen. Dan zie je wel alle aspecten van het gebied.'

Ganzen onlosmakelijk verbonden met gebied

Wanneer we wegrijden bij het Buitencentrum is al vrijwel meteen een grote groep grauwe ganzen met jongen zichtbaar, een typerend beeld voor het natuurgebied. 'De ganzen zijn een unicum', vertelt de boswachter terwijl hij de auto stopt. 'Ze zijn ook onlosmakelijk verbonden met de Oostvaardersplassen. Ze eten aan het riet en houden zo het rietgebied open. Daarom wordt het hier geen groot bos.'

'Wie snel weg wil, mist de helft'

Met de jeep rijden we verder naar De Zeearend, een uitkijkpost midden in het gebied, waar ook wandelaars heen kunnen gaan op een tocht. Binnen staat kleine groepen mensen, de helft met verrekijker. 'Wanneer je hier lang genoeg blijft staan, zie je alles', vertelt de boswachter. 'Wat je nodig hebt? Een verrekijker, eten voor onderweg en een flinke portie geduld. Wie snel weg wil, mist de helft.'

Wandelen in de ring om het gebied

Voor bezoekers die dat geduld niet hebben, heeft de boswachter ook een ander advies. 'Voor de documentaire kwamen hier veel vogelaars. Nu zijn er ook veel gezinnen die een uitstapje of een kort ommetje willen maken. Daarvoor kan je het beste in de ring om het gebied heen wandelen. Dat kan op eigen gelegenheid, met de kinderwagen, en is veel makkelijker.'

'We gaan altijd over dezelfde routes'

Wanneer we zijn uitgekeken en de tocht met de jeep hervatten, zien we al snel een ander typerend beeld voor het natuurgebied: een groep Konikpaarden. De groep is klein, maar is recentelijk uitgebreid met twee nieuwe leden. Een van de veulens staat bij haar moeder te zogen.
Verderop treffen we de edelherten aan, bij het spoor. Meer dan twintig ogen staren ons nieuwsgierig aan. De kleintjes verstoppen zich snel in het midden. We bekijken ze van een afstand, dichterbij de groep komen we niet. 'We gaan altijd over dezelfde routes', legt Breeveld uit. 'Dat is beter voor de dieren en beter voor de rust in het gebied.'

Hoogdrachtig

Als we de route terugrijden en bijna bij het hoofdgebouw zijn, worden we getrakteerd op de aanblik van een enkel hert. Tussen twee wandelpaden in staat een vrouwtje. Hoogdrachtig volgens de boswachter. 'Het kan ieder moment gebeuren, dus laten we haar met rust laten', zegt hij voordat hij de auto start.

Terwijl we wegrijden bekijken we het hertenvrouwtje nog goed. Op het wandelpad achter haar lopen twee bezoekers in windjacks rustig door, zich onbewust van het wild wat ze voorbij lopen. Ze hadden getuige kunnen zijn van een echte momentopname, maar lopen kletsend door.