Ellen van Gelder is alle stereotiepen over autisme beu

Lelystad - Ellen van Gelder (44) was alle stereotiepen over autisme beu. Ze besloot een boek te schrijven: 'Ik ben niet vreemd, ik heb autisme', dat sinds januari ook wordt uitgegeven in Amerika en Engeland.

Een boek van A-Z met bij elke letter een uitgelegd aspect.

Veel clichés over autisme

‘Ik heb het idee dat er veel clichés bestaan over autisme’, vertelt Van Gelder. ‘Dat autisten niet sociaal zijn, mensen niet in de ogen aan durven kijken en ook een teruggetrokken leven leiden. Dit gaat niet in alle gevallen op. Er bestaat ook een grote groep die niet teruggetrokken is. In mijn boek wil ik mensen zonder autisme informeren over hoe het echt is om hiermee te leven en de mensen met autisme wil ik vooral veel herkenning bieden.’

Leuke gesprekken met mede-auti's

Voor haar boek maakte de Lelystadse gebruik van haar eigen persoonlijke ervaringen en die van tien andere ‘mede-auti’s. ‘Wanneer ik bezig was met de uitleg van een letter, zoals bijvoorbeeld de S van structuur, plaatste ik een bericht op een autismeforum. Zo konden die tien reageren en meedenken over wat dat onderwerp voor hen betekent. Dat leverde leuke gesprekken op, veel citaten heb ik ook in het boek verwerkt.’

Gilles de la Tourette

Zelf werd de voormalige lerares pas op haar veertigste gediagnosticeerd met autisme. ‘Ik heb ook Gilles de la Tourette, wat veel overeenkomsten heeft met autisme. Vaak liep ik vast met de communicatie, maar dan dacht ik altijd: dat heeft vast met mijn Tourette te maken. Toen ik lid werd van een forum, merkte ik toch dat ik me daar steeds minder thuis en minder begrepen voelde. Ik heb me toen laten onderzoeken op autisme. De bevestiging was voor mij een hele opluchting, maar ik zou verbaasd zijn geweest als het er niet was uitgekomen.’

Geen verjaardagen meer

‘Ik ben meer als een autist gaan leven. Bij het plannen van mijn activiteiten zorg ik voor rustmomenten tussendoor. Geen verjaardagen meer, dat is te druk voor me en dan moet ik met mensen praten die ik niet of nauwelijks ken. Dat kost me te veel energie en daar krijg ik te veel prikkels van. Ik heb nog steeds sociale contacten, alleen mijd ik feestjes en erge drukte. Dat helpt me enorm.’