Weblog: Leermoment

Flevoland verkeert in een bestuurlijke crisis, en aanleiding is het dossier ‘Oostvaarderswold’. Dat heeft vorige week woensdag de kop gekost van vier gedeputeerden.

En ofschoon de uiteindelijke consequentie voor hun bestuurlijke carrière daarmee nog niet duidelijk is (zie ‘scenario’s’ in de FlevoPost van deze week), op dit moment zijn zij slechts ‘demissionair’ bestuurder, en kijkt Provinciale Staten op al hun handelen neer. Marc Witteman hield woensdag een lang betoog, waarin hij uitlegde dat verweer in deze situatie zinloos was: de conclusies van het rapport waren al breed verspreid, alle partijen hadden de stellingen al betrokken, en ook de buitenwereld had haar mening al verkondigd. Witteman heeft daar wel gelijk in. Het was, zouden we met de kennis van nu kunnen concluderen, beter geweest als het college van Gedeputeerde Staten het onderzoeksrapport een week voor publicatie had gekregen, om daar een verweer op te schrijven. Dat zou dan tegelijk met het onderzoeksrapport kunnen zijn gepresenteerd. Het zou hen een eerlijke kans hebben gegeven, een kans die ze nu niet hebben gehad. Maar de andere kant is dat als de huidige coalitie van VVD, PvdA, CDA en CU terugkeert, en er zelfs een aantal gedeputeerden terugkeren, er geen politieke verantwoording is afgelegd voor de besluitvorming rond Oostvaarderswold. Dat is onverteerbaar. Het gaat hier niet alleen om een project dat heel veel gemeenschapsgeld heeft gekost, het gaat ook om mensen. Voor zo’n proces moet je, of je nou wel iets of helemaal niets hebt fout gedaan, verantwoording afleggen. Woensdag was daar de gelegenheid voor, en de nu demissionaire gedeputeerden hebben die kans laten liggen. De vraag is of die kans zich ooit weer zal voordoen. Overigens vind het wel stijlvol dat alle vier gedeputeerden zijn opgestapt, en niet alleen de één of twee verantwoordelijken. ‘We hebben als één college gehandeld, en dus moeten we ook allemaal deze consequentie trekken’, was de gedachte. Een compliment daarvoor. PS was woensdag ook kritisch over haar eigen rol. Ook daar geeft het onderzoeksrapport alle aanleiding toe. Niet alleen heeft men te weinig doorgevraagd, men heeft zich ook te weinig kritisch opgesteld in de informatie die men (wel) kreeg van Gedeputeerde Staten. In zo’n geval spreken we van een ‘leermoment’, en geven alle partijen aan zich voortaan kritischer te zullen opstellen. Dat is mooi. De eerste kans deed zich daarvoor woensdag voor, en die voorzet heeft men keihard naast doel geschoten. De SP en de PVV stelden woensdag namelijk ook kritische vragen over de rol van de voorzitter van het college van Gedeputeerde Staten, Commissaris der Koningin Leen Verbeek. Wat is zijn rol in de besluitvorming rond Oostvaarderswold geweest? Hoe heeft hij als voorzitter het college van GS bij de hand genomen, en hen geleid tot het ‘point of no return’, waarop er geen terugkeer meer mogelijk was in het dossier Oostvaarderswold? Verbeek leidde de vergadering woensdag buitengewoon bedreven en ontspannen, en gaf geen antwoord op de vragen van beide partijen. Werd er nu doorgevraagd? Toonden SP en PVV zich kritisch, en nam men geen genoegen met deze ontwijking? De vraag stellen is ‘m beantwoorden: het bleef stil. Misschien zijn er nog wat meer ‘leermomenten’ nodig. Kees Bakker