Column Kees Bakker | Er is hoop

Lelystad - De Lelystadse gemeenteraad heeft er in het verleden, door vriend en vijand en door uw columnist, van langs gehad als het gaat om de onderlinge verhoudingen.

Raadsleden die elkaar op Twitter voor van alles en nog wat uitmaken, verhoudingen binnen de gemeenteraad die daardoor verstoord zijn en besluitvorming die daar onder lijdt: het is soms niet fraai.

Maar deze gemeenteraad laat, ondanks een sterk verdeeld politiek veld van 15 partijen voor 35 raadszetels, ook zien dat het anders kan. In aanloop naar de begrotingsvergadering, traditioneel het moment waarop partijen even kunnen laten zien waar ze voor staan, werden er 40 amendementen en 20 moties ingediend. Amendementen zijn voorstellen die het beleid van de gemeente daadwerkelijk wijzigen, moties zijn voorstellen waarin wordt gevraagd dit te doen, maar waarvan het nog niet vaststaat dat dat ook kan of uitvoerbaar is. 

En in die tsunami aan voorstellen heeft de raad elkaar opgezocht. Vijftien voorstellen werden gebundeld in één ‘monsteramendement’, dat werd ondertekend door 11 partijen. Dat is, echt, heel bijzonder.

Het is bijzonder omdat er bij die voorstellen echt wel wat items zitten waarop politieke partijen zich graag profileren. Toen dit college aantrad, spraken D66 en GroenLinks van het meest conservatieve college dat mogelijk was en een ‘gure, rechtse wind’ die door Lelystad zou gaan waaien. De culturele instellingen moesten zich maar opmaken voor harde maatregelen. Maar het is juist de VVD geweest die, samen met SP, GBL en eerder met steun van D66 en GroenLinks, voorstellen indiende voor de verzelfstandiging en nieuwbouw van Corneel.

Dat elf partijen in aanloop naar de begrotingsvergadering daar hun handtekening onder zetten, maakt dat het item niet meer politiek is, maar puur op de inhoud wordt beschouwd. Dat geldt ook voor het terugdraaien van eerder aangekondigde bezuinigingen op de grote culturele instellingen. 

Dat partijen elkaar opzoeken is bijzonder, dat dat gebeurt in de laatste begrotingsbehandeling voor de verkiezingen is helemaal bijzonder. Het laat zien dat als het maar vooral gaat om de inhoud, en niet om de vaste dogma’s van partijen, elkaar op partijniveau of persoonlijk te slim af willen zijn of ‘Ruud is voor, dus ik ben tegen’, het geen donder uitmaakt of je met 5 of 15 partijen in die gemeenteraad zit. 

Als het daadwerkelijk gaat om de inhoud, doen politieke verschillen er lokaal maar heel weinig toe. 

Ik ben niet hoopvol voor wat de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar Lelystad gaan opleveren, ik vrees voor nog meer partijen en nog meer versplintering. Maar ik ben wel hoopvol dat de raad, zo vlak voor de verkiezingen, laat zien dat het dus wel kan: samenwerken op inhoud. Er is nog hoop!