Wijnne's Waarheid | Een lange weg

Ik was begonnen op de e-bike. Het opstappen ging de eerste rit moeizaam, de trappers rondkrijgen was pijnlijk. Uit het zadel komen was met die knie een onmogelijkheid. De rit duurde minder dan een kwartier en ging met een gemiddelde van iets meer dan 14 kilometer per uur.

Steeds ietsje verder en harder

Ik ging in de weken die volgden steeds ietsje verder en steeds ietsje harder. Opstappen ging na een poosje weer eenvoudig, trappen zonder pijn. Ik trok op het laatst zelfs af en toe een sprintje, om het been te testen. Ik was daar wel tevreden over. Nu was het tijd voor de volgende stap: fietsen op eigen kracht.

Bepaald niet zachtzinnig

Maar eerst even terug naar de laatste zaterdag van september. Die dag kwam er een abrupt eind aan mijn fietsseizoen. En dat ging bepaald niet zachtzinnig. Tijdens een solorit knalde ik in de buurt van Elburg op een auto. Ik vloog over de motorkap, werd via de voorruit in een heg gekatapuleerd en rolde in de berm. Per ambulance werd ik naar een ziekenhuis gebracht, waar bleek dat ik er met wat schrammen op mijn linkerarm en - bovenbeen en flinke bloeduitstortingen op mijn linkerbeen goed vanaf was gekomen.

Drie tot vier weken

Het herstel zou drie tot vier weken duren, zei de arts. Dan zouden de bloeduitstortingen weg moeten zijn. Oh ja, de eerste dagen zou ik overal in mijn lichaam pijn voelen, van de klap. De eerste drie, vier dagen waren inderdaad pijnlijk. Zitten was niet lekker, staan, lopen en liggen evenmin. In de weken die volgden nam mijn linkerbeen kleuren aan variërend van donkerblauw tot paars en geel. De zwelling in mijn onderbeen trok naar mijn voet, met alle kleuren van dien.

Het duurde uiteindelijk een dikke maand voor de bloeduitstortingen waren verdwenen en mijn linkerbeen er - op een paar littekens na - weer als normaal uit zag. De knie bleef echter pijnlijk. Op aanraden van een vriend ging ik naar een fysiotherapeut. Die constateerde dat verzwakte bovenbeenspieren de pijn in de knie veroorzaakten. Met oefeningen moest ik de bovenbeenspieren sterker maken. De oefeningen hadden effect. De spieren werden sterker, de pijn verdween.

Prima op de racefiets

Als ik op de e-bike geen last heb van mijn knie kan ik ook prima op de racefiets, had de fysiotherapeut gezegd. Dus stapte ik op een druilerige zondagochtend op de spinning bike om voor het eerst sinds een eeuwigheid weer op eigen kracht te fietsen. Dat viel tegen.

De hoeveelheid kracht die ik produceerde was lachwekkend. Ik hield het twintig kilometer vol met een beschamend gemiddelde van net aan 22 kilometer per uur. Een dag of wat later ging het al beter. Dertig kilometer met 29 gemiddeld. Weer een paar dagen later perste ik er vijftig kilometer uit met dik 31 gemiddeld. Bezweet maar tevreden stapte ik af. Ik was definitief op weg.