Een kijkje bij Porteum | 'We hebben onze draai gevonden'

Lelystad - Het is voor de lunchpauze rustig in gebouw Boeg. Een paar leerlingen werken op de gang, de meesten krijgen les in de klaslokalen. Servicemedewerkers met blauwe T-shirts brengen bezoekers op de plek waar ze moeten zijn. Ze zijn onmisbaar, want de grote en gloednieuwe onderwijscampus Porteum in Lelystad is voor velen nog onbekend terrein.

Opstartproblemen

De eerste maand stond in het teken van opstartproblemen. Nu probeert iedereen zijn plekje te vinden op de campus en worden de schouders eronder gezet om problemen een voor een op te lossen. Poreteum opende vrijdag vol trots de gloednieuwe campus. Kubus en DD Dance Studio gaven spetterende dansoptredens.

Wij namen een paar dagen voor de opening een kijkje bij Porteum. In de bakkerij geeft Gerard Kampmann aanwijzingen aan vierdejaars vmbo-leerlingen. Ze lopen druk heen en weer met beslagkommen en deeghaken. De opdracht: maak tien worstenbroodjes en vijftig kattentongen. ‘Mijn lievelingskoekjes’, lacht de docent.

Moderne grote keuken

De klas volgt de keuzerichting HBR: horeca, bakkerij en recreatie. Op de derde verdieping van gebouw Boeg is daarvoor een moderne grote keuken, bakkerij en restaurant gebouwd. Iets kleiner dan de werkruimte op de oude locatie, maar veel efficiënter en praktischer ingericht. Gerard en zijn collega’s hebben daar goed over nagedacht. ‘We zijn er ontzettend trots op,’ klinkt het.

De opstartproblemen zoals lesuitval, te weinig lokalen en docenten, zijn aan hen voorbijgegaan. ‘Dat komt omdat wij erbovenop zaten. Drie jaar geleden al, toen de plannen werden gemaakt,’ vertelt Teun Schuurman, collega van Gerard. In de zomer, een paar weken voor de rest van hun collega’s, stonden zij al verhuisdozen uit te pakken en toen het schooljaar begon, waren zij klaar voor de leerlingen.

Niels en Sanne (beiden 15 jaar) staan aan een werktafel het deeg voor de worstenbroodjes te verdelen. Niels noemt de situatie in de nieuwe school chaotisch. Hij kijkt uit het raam waar hun oude school De Rietlanden er verlaten bij ligt.

Kluisjes werken nog niet

‘De kluisjes doen het nog steeds niet, wat super onhandig is’, vertelt hij. ‘En sommige docenten waar we les van krijgen, gaan weg’, vult Sanne bezorgd aan.

Gerard ziet dat leerlingen een plekje moeten vinden op de nieuwe campus, waar zowel de omgeving als klasgenoten nieuw zijn. Dit zorgde vooral de eerste weken voor onrust. ‘Maar nu is er al een heel andere sfeer dan een paar weken terug. We hebben onze draai gevonden,’ valt de docent op.

Ritme terugvinden

Ook Ruben Ras, docent Technasium twee gebouwen verderop, kan dit beamen. ‘Als drie scholen fuseren, is er altijd sprake van onrust en opstandjes onderling. Dat had ik niet anders verwacht. Iedereen had op zijn school een eigen ritme en dat moeten we nu met z’n allen opnieuw vinden.’

Diep respect

Het kost tijd om samen een nieuwe identiteit te vormen. ‘Ik heb in ieder geval diep respect voor de leerlingen, hoe flexibel zij zich opstellen in deze situatie. En ook hoe de campus omgaat met de problemen. Het wordt gezien en opgepakt. Zo is er na de ruzies direct meer zichtbaar toezicht aangebracht in samenwerking met de politie en de gemeente.’

De docent rondt ondertussen zijn les af. De leerlingen hebben nu lunchpauze. Sommige gaan naar buiten, andere kiezen een plekje op het leerplein. Een grote ruimte met hoge ramen, waardoor er veel licht naar binnenvalt. Op het leerplein komen havo- en vwo-leerlingen samen om onder andere zelfstandig te werken aan eigen projecten.

Enthousiaste verhalen

Leerlingen komen met enthousiaste verhalen thuis, weet Ruben. Hopelijk komen er meer verhalen bij als ook de 3D-printers werken. Ruben: ‘We kunnen ze niet gebruiken, omdat de software nog niet werkt.’ Hij maakt zich er niet al te druk over. ‘Ik zie dit jaar als opstartfase. We zitten er nu nog middenin.’

Annelynn Kooistra