Column Kees Bakker | Geloofwaardig en ongeloofwaardig veranderen van mening

Lelystad - Twee weken geleden was ik behoorlijk stellig in mijn column over de verplaatsing van het oorlogsmonument. De Lelystadse politiek ging er eens lekker voor zitten, voor een discussie over dit onderwerp, en had er behoorlijk stellige meningen over.

Terwijl de maatschappelijke organisaties die elk jaar betrokken zijn bij de Dodenherdenking elkaar in die tijd opgezocht hadden en het eens waren geworden over de gewenste verplaatsing, leek de politiek opeens van mening veranderd en het toch maar niet te willen.

Nederigheid

Gelukkig is er in de tussentijd nog eens goed nagedacht. D66 zei dat juist vanwege die wens van maatschappelijke organisaties de politiek in dit dossier eigenlijk nederigheid past en niet aan zet is. Dat signaal werd opgepikt door de VVD, die in twee weken tijd van mening is veranderd.

Dat zou normaal gesproken goed zijn voor schampere opmerkingen van andere fracties met termen als ‘draaien’ en ‘onbetrouwbaar’, maar het betoog van VVD-raadslid Edwin Hers was van een ongekende schoonheid en impact. Dit is waarom politiek ook mooi kan zijn: ik heb zelden een sterker betoog gehoord waarin met behoud van de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid een partij aangeeft waarom het van mening is veranderd. Prachtig.

Leefbaar Lelystad

Merkwaardiger is de houding van Leefbaar Lelystad. Die partij stond aan de basis van de huidige discussie. In 2017 diende men, geïnspireerd door de wens van het comité voor de 4 en 5 mei herdenking, een motie in om het oorlogsmonument te verplaatsen van het Stadspark naar het Stadshart, onder leiding van de toenmalige fractievoorzitter en nu wethouder Jack Schoone. Sterker: men had er toen aanvankelijk haast mee, want de motie werd in januari ingediend en vroeg de verplaatsing nog voor de Dodenherdenking van dat jaar uit te voeren. De opmerking van de wethouder dat zorgvuldigheid hier gaat boven snelheid maakte dat de partij de termijn aanpaste, maar het voorstel voor een onderzoek naar verplaatsing kreeg wel een meerderheid in de gemeenteraad. Toen werd ook al de ruimte tussen de Agora en Kubus genoemd als nieuwe locatie.

Je zou kunnen zeggen dat de verplaatsing van het monument dus de uitvoering van een opdracht van de gemeenteraad is.

Volledig van mening veranderd

Vijf jaar later is de partij volledig van mening veranderd, zonder daar verder inhoudelijk op in te gaan. Nu opeens vindt men de plek voor een theater verkeerd en wil men het monument laten staan waar het staat of verhuizen naar een andere locatie, in het groen, maar niet voor het theater. Sterker, raadslid Botter was niet te spreken over de klacht van de organisatie van de Dodenherdenking dat men meer jongeren bij de herdenking wil betrekken maar daar nu de ruimte niet voor heeft en de weigering van de wethouder weer onderzoek te doen naar een andere locatie. ‘Dat is wel heel erg makkelijk van de wethouder. Ga af op je gevoel en luister naar de mensen. Dan kan een vereniging wel iets willen doen, om jongeren meer te bereiken, maar dat hadden ze dan tien jaar geleden ook wel kunnen doen, daar hoef je het monument niet voor te verplaatsen.’ Zo! Die kan de organisatie van de Dodenherdenking in de zak steken. Let wel: daar zitten vertegenwoordigers van allerlei organisaties en gemeenschappen uit deze stad bij, een organisatie die bovendien drijft op vrijwilligers. Er klinkt weinig waardering door in die opmerking.

Natuurlijk, je mag als politieke partij tegen verplaatsing van het oorlogsmonument zijn. Je mag er een mening over hebben. Maar als je eerst op verzoek van een organisatie de verplaatsing op de agenda zet en dan vijf jaar later die opeens weer van de agenda af wil halen, is het toch wel fijn als je toelicht waarom je dat doet. Meer dan alleen ‘Luister naar de mensen’. Want naar de mensen luisteren is in dit geval kennelijk niet hetzelfde als naar de mensen luisteren die elk jaar de Dodenherdenking organiseren.

Gerelateerd nieuws