Column Kees Bakker | Dat moet anders

Jordaan in de Polder kan niet doorgaan. Seabottom gaat niet door. Uitgast mag geen publiek ontvangen. Lowlands kon niet doorgaan. Ondertussen zien we in de weekenden in voetbalstadions voetbalfans elkaar om de hals vallen als hun club gescoord heeft en kan de Formule 1 in Zandvoort per dag 60.000 bezoekers ontvangen, waarvan een gedeelte op de camping kan blijven slapen.

Dit soort zaken tonen het failliet aan van de huidige coronamaatregelen. De minister-president kondigde onlangs nog aan dat wellicht vanaf 20 september de anderhalve meter-maatregel kan worden afgeschaft. Hosanna! Volgens mij houdt al bijna niemand zich er meer aan, zeker niet op plekken waar het druk is. Het afschaffen van een regel die massaal wordt genegeerd: waar gaat het in hemelsnaam over?

Om gek van te worden

Lowlandsbaas Eric van Eerdenburg maakte van zijn woede geen geheim toen hij vorige week hoorde over de camping bij de Formule 1 in Zandvoort. Zelf zit hij om de haverklap aan tafel met ambtenaren en politici, ik ga er vanuit dat de anderhalve meter daar aan tafel nog wel wordt gevolgd, maar ziet hij hoe er voor het ene evenement wel een uitzondering wordt gemaakt en voor het andere niet. Dat is toch om gek van te worden? Hebben al die gesprekken dan helemaal geen zin gehad?

Buiten. Lucht.

Neem Uitgast, het festival met klassieke muziek in de buitenlucht in Natuurpark Lelystad. Buitenlucht dus. Buiten. Lucht. Het festival kan geen publiek ontvangen komend weekend, omdat men daarvoor bij alle ingangen van het Natuurpark bezoekers zou moeten controleren via de coronacheck-app. Dat is niet te doen. Maar als het komend weekend mooi weer is, is het Natuurpark gewoon open. Als daar dan 5.000 mensen rondlopen, kan dat. En is er geen hond (of otter of zwijntje) die controleert of de anderhalve meter afstand wel wordt gehouden.

Meten met twee maten

Het meten met twee maten maakt dat de steun voor de coronamaatregelen zienderogen afneemt. Terwijl de oproep steeds was en is ‘We moeten het met z’n allen doen’, wordt er van de één kennelijk iets meer verwacht dan van de ander. En daarmee hebben de beleidsmakers in Den Haag het volledig aan zichzelf te danken dat de steun voor de coronamaatregelen afneemt.

Organisatoren die moeite doen een evenement veilig te organiseren, zouden daarvoor beloond moeten worden. Maar nee, in het huidige beleid worden alles en iedereen over één kam geschoren, en worden er uitzonderingen gemaakt die al helemaal niet uit te leggen zijn. Dat moet echt anders.