'Lelystad is een stad voor mensen die vooruit willen'

Lelystad - Met veel warme en gemeende woorden is in de Lelystadse gemeenteraad woensdag afscheid genomen van waarnemend burgemeester Henry Meijdam. Het was een volwaardig afscheid, zoals een burgemeester die er vier, twaalf of zestien jaar op heeft zitten ook krijgt. En dat heeft Meijdam volledig aan zichzelf te danken.

Want hij heeft in die acht maanden tijd, zo was woensdag zichtbaar en hoorbaar, veel indruk gemaakt.

Zoektocht

Commissaris van de Koning Leen Verbeek schetste in zijn toespraak de zoektocht die begon, toen hij te horen kreeg dat Ina Adema per 1 oktober vorig jaar een collega van hem zou worden, Commissaris van de Koning in Noord-Brabant, en Lelystad dus een waarnemend  burgemeester nodig had. ‘Er melden zich dan altijd heel veel mensen die zichzelf uitermate geschikt vinden. Maar je gaat ook zelf eens rondkijken: welke vraagstukken spelen er in de stad, wat gebeurt er in de gemeenteraad, wat gebeurt er in het college en,  alles overvleugelend, de coronacrisis? Wat voor burgemeester heeft Lelystad nodig? Dat moet niet iemand zijn die zegt ‘Ik ga het proberen’, maar iemand die zegt ‘Ik ga het doen!’ Daarvan zijn er niet dertien in een dozijn en die moeten  dan ook nog beschikbaar zijn en willen. Al zoekende kwamen we bij het profiel van Hendry Meijdam uit, en andersom: jij groeide ook naar het profiel toe. Je kende de vraagstukken die in deze stad spelen, je hebt een uitgebreid netwerk in Den Haag en je schrikt niet als het een beetje tegenzit. En je hebt, ondanks de coronarestricties, contacten gelegd in de stad en je inbreng gehad op de grote dossiers. En daar mogen we je dankbaar voor zijn.’

[De tekst gaat verder na de foto]

Vierluik

Franc Weerwind sprak als collegaburgemeester van Almere Meijdam toe. ‘Ons verleden gaat terug naar toen je nog lid was van de Provinciale Staten in Noord-Holland. Tijdens een rede heb je toen eens een vierluik voorgehouden, waarin er samenspel moet zijn tussen maatschappelijke organisaties, bedrijven, inwoners en de overheid. En je benadrukte de kracht van de overheid daarin. Onder het motto ‘Beter goed gejat dan slecht verzonnen’: ik heb dat onthouden en ook vaak gebruikt.’

Weerwind kenschetste Meijdam als een doener, een pragmaticus en een verbinder. ‘Als je ‘m op de kast wil krijgen, moet je ‘m conservatief noemen.’ ‘Je werd een maatje van alle vijf de andere burgemeesters. Je was goed, je was aanwezig, scherp en toegewijd aan Lelystad. En je had humor en zelfreflectie. “Ik heb dit goddelijke lichaam niet zomaar gekregen, dat moet ik in stand houden met lekker eten en drinken. En dat doe ik dus ook”, zei je eens.’

[De tekst gaat verder na de foto]

Uit het college

Wethouder Adam Elzakalai kon zich die grappen, al moest hij daarvoor uit de collegevergaderingen klappen, goed herinneren. ‘Toen een collegelid opperde dat er tijdens de collegevergaderingen kroketten moesten komen, sloeg je met je hand op tafel en werd het geregeld.’ Het is mede daarom dat Meijdam namens het college een bijzonder cadeau heeft gekregen: een mes met daarop de tekst ‘Je proeft Lelystad in alle gerechten’.

Maar bovenal herinnert Elzakalai zich Meijdam als iemand die altijd voor de inhoud ging. ‘Wat je echt doet en oprecht vindt, is dat na een raadsvergadering iedereen, ongeacht politieke kleur, thuis moet komen met een overwinning. Dat is echt iets dat wij als college mee willen nemen en waarvan we hopen dat het verder gaat dan het college alleen.. Je hebt twee soorten burgemeesters: de één die vooral let op het proces en de ander die let op de inhoud. Jij bent een stapje verder, want bij jou gaat het altijd om de inhoud. Jouw kennis heeft dit college ontzettend veel gebracht. Ik herinner me, en ik parafraseer, dat je dan op de gang zei “Luc, ik heb even met BZK gebeld, en het komt in orde, hoor”. Met pretoogjes.’

Elzakalai gaf overigens, naast lekker eten en drinken, nog een andere liefde van Meijdam bloot. ‘De hond. En Maria,’ zo sprak hij de partner van Meijdam toe, ‘als hij een roedel van vijf wethouders in het gareel kan houden, kan er ook nog wel een hond bij, hoor…’

[De tekst gaat verder na de foto]

Lakens opgeschud

Als één na laatste van de sprekers was er raadslid Emiel van der Herberg, plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad. ‘Bij onze eerste ontmoeting gaf je blijk van je ongenoegen dat Lelystad steeds rijksgelden misliep. En kijk nu: aanvragen voor het stationsgebied en Lelystad-Oost. Aan het raadsdebat had je overduidelijk plezier. Niet vanwege de regels, want je bent een improvisator. Met chique taalgebruik, prachtige volzinnen, met vaak ook een taalgrap, en je nam jezelf op de hak.’ Want de raad voorzitten, dat is in Lelystad niet altijd makkelijk, gaf ook Van der Herberg toe. ‘Deze raad kent wat gespannen persoonlijke verhoudingen. “Kunnen ze dat niet gewoon als volwassen mensen oplossen?” hoorden we je dan wel eens verzuchten.’

‘Je had altijd een opgeruimd karakter, je had voor iedereen een vriendelijk woord en wat je beloofde, deed je ook. Je opvolger Mieke Baltus, die we morgenavond installeren, komt niet in een gespreid bedje, maar jij hebt de lakens wel flink opgeschud.’

Wereld beter maken

Het laatste woord was natuurlijk aan Meijdam zelf. Hij betreurde de tijd waarin hij burgemeester van Lelystad was, de coronatijd. ‘Het burgemeesterschap is bij uitstek een baan voor je als je van mensen houdt. Dat is wat politiek is. En dat was in deze tijd anders. Je ziet het ook aan dit afscheid: de afstand die je moet houden, doet geen recht aan de emoties die je voelt.’

Meijdam vertelde vanaf zijn 15e bezig te zijn met politiek, vanuit de intrinsieke motivatie de wereld morgen een stukje mooier te maken dan die nu is. ‘En als je een voorliefde hebt voor besturen, dan is Lelystad een snoepwinkel. En zoals u ziet: ik ben gek op snoep. Maar echt: als je barre grond hebt, en er is helemaal niets, maar er zijn wel mensen van goede wil, dan kun je prachtige dingen doen. Lelystad is een stad voor mensen die vooruit willen.’

[De tekst gaat verder na de foto]

Voorzitten als fitness

Over het voorzitten van de gemeenteraad had hij een mooie metafoor. ‘Het lijkt op wat ik altijd met frisse tegenzin elke ochtend doe: het voorzitten van de raad in Lelystad is fitness. Af en toe moest ik een oorvijg uitdelen, geheel tegen mijn natuur in, maar ik heb ook vooral mijn waardering willen uitten voor het feit dat alle 35 raadsleden hun  stinkende best doen voor deze stad.’

Volgens hem is Lelystad ‘de kip met de gouden eieren’, waarbij Lelystad Airport, Lelystad Next Level en de Stad van de Nieuwe Natuur wat hem betreft de gouden eieren zijn. ‘Lelystad Airport moet nu echt eens open. Niet alleen voor de voorstanders van de luchtvaart, maar ook om de leefbaarheid voor de mensen in de Haarlemmermeer te vergroten. Over Lelystad Next Level hoor ik scepsis en voel ik weerstand. Maar daar moeten nu echt aan de slag. Ik zou willen dat ik daarbij kon helpen. En staar je niet blind op de eigen competenties van de politiek. En ‘De Stad van de Nieuwe Natuur’ is een prachtige vondst, maar ook enorm waar. Waar in de Randstad vindt je de mogelijkheid om stadse kwaliteit in een groene omgeving toe te voegen? Ik heb in sommige steden woningen van 40 vierkante meter gezien die werden aangeprezen als ‘ruime eengezinswoning’. Dat is toch een gotspe?’

In de spiegel kijken

Meijdam hoopt dat de gemeenteraad de verkiezingstijd aangrijpt om ‘elkaar en jezelf diep in de ogen te kijken. Niet alleen maar zoeken naar het eigen gelijk, maar ook naar het gelijk van de ander. Ik vind inderdaad: niemand gaat naar huis met alles, maar ook niemand gaat naar huis met niets. Ga eens barbecueën met elkaar, ga karten, zoek de ontmoeting. Daarbij kun je ontdekken dat iemand die over dingen heel anders denkt dan jij en heel anders in de wereld staat, toch wel eens je vriend kan zijn.’

Donderdag wordt de nieuwe burgemeester Mieke Baltus binnengehaald in Lelystad en geïnstalleerd als nieuwe burgemeester.

[De tekst gaat verder na de foto]