Dronten Toen 23 | Waren Flevolandse weggebruikers zo roekeloos?

In aflevering 23 van de rubriek ‘Dronten Toen’ schrijft Kees Hermus het eerste deel van een verhaal over de ernstige auto-ongelukken in de polder.

In een Flevolander uit september 1965 staat de kop ‘Onvoldoende verkeersveiligheid in het verkeer in Oostelijk Flevoland eist afgelopen dagen slachtoffers‘.

Iedere dag in actie

Er wordt een aantal slachtoffers met naam genoemd, die al of niet dodelijk zijn verongelukt. De Rijkspolitie moest iedere dag wel een keer in actie komen.

Niet alleen het aantal verkeersongelukken neemt toe, maar ook de ernst daarvan. In de krant worden een paar ongevallen genoemd die hebben plaatsgevonden, maar het is slechts een greep uit de lange lijst die zich in de afgelopen dagen hebben voorgedaan, aldus de krant.

Jaren zestig

Nu hebben we het over de jaren zestig van de vorige eeuw. In Nederland kwamen toen per jaar meer dan 3.000 personen in het verkeer om het leven. Het aantal auto’s begon na de oorlog weer toe te nemen en in 1950 vielen er al 1.000 dodelijke slachtoffers. De piek was zo rond de 3.400 omgekomen personen in de periode van 1966 tot en met ongeveer 1972.

Daarna nam het aantal dodelijke slachtoffers gestaag af naar zo’n 600 tot 700 verkeersdoden op dit moment. We praten dan nog niet eens over het veelvoud van ernstig gewonden die in het ziekenhuis terecht komen. Naar verluidt zijn dat thans circa 21.400 personen per jaar (bron: Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV).

Niet geheel duidelijk

Het werd in de tijd waar de krant over spreekt nog niet geheel duidelijk wat de oorzaak was van de vele ongelukken in de polder. De vraag werd dan ook gesteld of de weggebruikers in Flevoland zo roekeloos waren, of er niet te hard werd gereden op de lange rechte wegen, of was het de vermoeidheid - vooral tijdens de oogst? Een mogelijk oorzaak wordt aangewezen: de vele kleine wegen die naar de grote weg leiden.

In een volgende editie van de Flevolander wordt nader ingegaan op de wegbewijzering. Dikwijls waren dat met de hand op wrakhout geschilderde aanduidingen en dus geen officiële gebodsborden, verbodsborden of plaatsaanduidingen.

Uitritten van boerderijen

Op de Hanzeweg waren het bijvoorbeeld de vele uitritten van boerderijen die gevaar opleverden, evenals de tijdens de bietencampagne regelmatig met modder vervuilde wegen. In het artikel met de kop ’Wrevelige stemming onder bevolking van Flevoland‘ wordt een oproep gedaan aan de desbetreffende autoriteiten om de polderwegen veiliger te maken. Als we verder in de tijd komen, wordt de term ‘Polderblindheid’ gebezigd. Daar kom ik volgende week op terug.

De rubriek ‘Dronten Toen’ staat onder redactie van de Stichting Geschiedschrijving Dronten en wordt samengesteld aan de hand van eerdere publicaties in de Flevolander, voorloper van de FlevoPost.

Kees Hermus