Column Kees Bakker | Lichtend voorbeeld

De afgelopen week buitelden de media en politici over elkaar heen in het veroordelen van het geweld tegen journalisten die bij kerken reacties probeerden weg te halen van kerkgangers. Terecht. Dat een verslaggever van Powned op Urk klappen krijgt en dat er een auto tegen hem aanrijdt, gaat alle perken te buiten.

Wat ik ook schokkend vind van die laatste beelden is dat de automobilist rokend uitstapt, terwijl aan de passagierszijde zijn dochtertje uitstapt. Wat een lichtend voorbeeld voor een kind, zo’n vader. ‘Voor journalisten hoef je niet te remmen, lieverd, als ze voor je auto staan.’ En dan neemt-ie nog een hijs.

'De-escalerend optreden'

Ook schokkend: de politie staat erbij, kijkt ernaar en laat de man doorlopen. Ik snap het wel: als de man ter plekke tegen de grond was gewerkt en in de boeien was geslagen, hadden andere kerkgangers zich er wellicht mee bemoeid en had de zaak uit de hand kunnen lopen. En er was op dat moment geen gevaar dat de man in zijn auto zou stappen en meer journalisten zou aanrijden. Maar toch. Als de man de journalist in kwestie zou hebben neergestoken, zou men toch ook niet voor een ‘de-escalerend optreden’ hebben gekozen. En voor het signaal naar die dochter zou het goed zijn geweest als hij ter plekke was aangehouden.

Stoïcijns doorlopen

Dat is de ene kant van de zaak. De andere kant is dat als je naar de kerk gaat, met z’n 500-en weliswaar, het je kan gebeuren dat je opgewacht wordt door een horde journalisten, die je een microfoon onder je neus douwen, met je meelopen en vragen stellen. En die vinden dat ze recht hebben op een antwoord en geen genoegen nemen met geen antwoord. Daar moet je maar tegen kunnen. Niet alle kerkgangers zullen mediatraining hebben gehad. Het beste is gewoon stoïcijns doorlopen, maar dat moet je wel kunnen. En kennelijk biedt het geloof geen oplossing voor mensen met een kort lontje.

SS-ers

Wie kennelijk ook geen mediatraining heeft gehad, is de woordvoerder van de Sionkerk op Urk die het gedrag van de journalisten een dag later tegenover een journalist van de Stentor vergeleek met dat van SS-ers, waarbij hij liever met de SS te maken zou hebben: “De SS handelde vriendelijker in de oorlog”. Mijn hemel! Als de man uit eigen ervaring spreekt, vraag ik me af waar hij stond in de oorlog. Onwaarschijnlijk. Fijn hoor, dat het bestuur van de kerk de volgende dag afstand nam van die uitspraak, maar ik had liever gezien dat deze man uit de kerk was verbannen. Als een politicus of een ambtenaar uit monde van zijn functie zo’n uitspraak doet, kan hij zijn biezen pakken. En terecht. De man kan zich ook niet beroepen op een kort lontje, want dit was een dag na de gebeurtenissen. Als je dan nog een kort lontje hebt, heb je volgens mij een ander probleem.