Weer in lockdown: 'Het is niet erg een stapje terug te moeten doen'

Lelystad - We hadden het virus er onder. COVID-19 sloeg echter zo hard terug dat we weer in een (gedeeltelijke) lockdown zitten. In ieder geval tot ergens in december, maar het zou zo maar kunnen dat het sociale verkeer langer aan banden ligt. Wat doet deze nieuwe lockdown met de gemoedstoestand van Lelystedelingen? In deze aflevering Hennie de Leeuw (71).

- In hoeverre had u na de intelligente lockdown van afgelopen voorjaar uw ‘gewone’ leven weer opgepakt?

‘Ik ben voorzichtig weer begonnen met mijn danslessen en maakte af en toe weer een treinreis.’

 

- Hoe verging het naleven van de regels u afgelopen zomer?

‘Persoonlijk had ik daar niet zoveel moeite mee.’

 

- Nu zitten we in een gedeeltelijke lockdown. Wat vindt u daarvan?

‘Ik hoop dat het helpt, al heb ik daar een zwaar hoofd in.’

 

- We zijn weer terug bij af, lijkt het. Hoe kijkt u daar tegenaan?

‘We zijn niet helemaal terug bij af. We weten meer en worden creatiever en selectiever.’

 

- Het lijkt er op dat het gevoel van urgentie dat er tijdens de eerste lockdown wel was is verdwenen. Ervaart u dat ook zo?

‘Nee, dat ervaar ik niet zo. In mijn omgeving komen nu meer positief geteste mensen voor en dat maakt mij voorzichtiger.’

 

- Wat vindt u er van dat het kabinet wil dat we een mondkapje dragen?

‘Bij dat mondkapje heb ik gemengde gevoelens, maar ik draag ze wel.’

 

- In hoeverre kunt u in deze nieuwe lockdown de dingen blijven doen die u normaalgesproken doet?

‘Ik kan blijven wandelen en fietsen en in beperkte frequentie mijn boodschappen doen. En dat vind ik al heel wat.’

 

- In tegenstelling tot afgelopen voorjaar kunnen we nu nog wel gewoon naar de bioscoop of de bibliotheek. Bent u van plan dat te gaan doen?

‘Nee, dat ben ik niet van plan.’

 

- Waarvoor gaat u nu verder de deur uit?

‘Ik bezoek één op één mensen die tot mijn bubbel behoren. Ook wandel en fiets ik naar mijn moestuin.’

 

- Met wat voor gevoel loopt u nu door de supermarkt?

‘Soms met een gevoel van ergernis en als het me te druk is ga ik weer naar huis.’

 

- Op welke manier probeert u het leven op dit moment leuk te houden?

‘Ik hoef niet zoveel te ondernemen om het leven leuk te houden. Ik heb veel sociale contacten. We kunnen bellen, appen, mailen.’

 

- Hoe gaat u om met de onzekerheid over de toekomst?

‘Ik ben inmiddels op een leeftijd gekomen waarbij de toekomst niet meer zoveel onzekerheden heeft. Ik hoef niet meer naar mijn werk, mijn AOW wordt elke maand gestort. Ik heb geen zorgen. Ik probeer gezond te blijven. Ik maak me meer zorgen over mijn kleinkinderen, die nog aan het begin staan en nu toch heel veel missen.’

 

- Is er volgens u iets positiefs te halen uit de situatie waarin we verkeren?

‘Ja zeker wel. Denk bijvoorbeeld aan onze horeca in Lelystad. Ze doen zo hun best en toch moeten ze sluiten. Ik mis dat kopje koffie en af en toe een lunch of een etentje. Het geld, dat ik daar nu niet aan uitgeef, gaat in een potje. En als de horeca wel weer open mag geef ik ze dat potje. De overheid steunt de horeca (gelukkig), maar wij, als klanten, kunnen ook veel doen.’

 

- Wat neemt u uit dezer periode mee als alles op zeker moment weer bij het oude is?

‘Ik neem mee dat het niet erg is om een stapje terug te moeten doen. Ik neem mee dat geen verplichtingen hebben of een lege agenda ook relaxed kan zijn. Ik neem mee dat knuffelen en troosten en een arm om iemand heen slaan veel waardevoller is dan vóór de corona-tijd. En ik denk dat ik meer ga nadenken over wat nu echt belangrijk is in dit leven.’