Opnieuw in lockdown: Hans Molter

Lelystad - We hadden het virus er onder. COVID-19 sloeg echter zo hard terug dat we weer in een (gedeeltelijke) lockdown zitten. In ieder geval tot ergens in december, maar het zou zo maar kunnen dat het sociale verkeer langer aan banden ligt.

Wat doet deze nieuwe lockdown met de gemoedstoestand van Lelystedelingen? In deze aflevering pensionado Hans Molter (66).

 

- In hoeverre had u na de intelligente lockdown van afgelopen voorjaar uw ‘gewone’ leven weer opgepakt?

‘Niet! En hoezo ‘‘intelligente” lockdown?’

 

- Hoe verging het naleven van de regels u afgelopen zomer?

‘Dit verging nauwelijks tot niet. Het was meer een kwestie van alles ontwijken.’

 

- Nu zitten we in een gedeeltelijke lockdown. Wat vindt u daarvan?

‘Verschrikkelijk hoe er met ons leven wordt omgegaan.’

 

- We zijn weer terug bij af, lijkt het. Hoe kijkt u daar tegenaan?

‘Ik heb er totaal geen begrip voor. En ik ben niet de enige. Onbegrijpelijk dat er wereldwijd zo’n ‘‘crime of the century” wordt gepleegd. En hoe netjes de grote massa meegaat met deze ‘‘media madness”.’

 

- Het lijkt er op dat het gevoel van urgentie dat er tijdens de eerste lockdown wel was is verdwenen. Ervaart u dat ook zo?

‘Nee, het tegendeel lijkt eerder waar. De greep op de massa is groter geworden. Na de opkomst van de digitale dictatuur is onze democratie een totalitaire dictatuur verworden. En aangezien men zich, met de komst van internet en alles wat daarmee verbonden is, steeds verder terug getrokken heeft in de privé-bubbel is het begrip samenleving verworden tot een inhoudsloos begrip en wordt er nu dus door de overheden gretig gebruik gemaakt van de ‘‘ik-beleving”.’

 

- Wat vindt u er van dat het kabinet wil dat we een mondkapje dragen?

‘Nog verdergaande controle over iedereen. Nutteloze acties die er toe zullen leiden dat meer mensen ziek worden van het dragen van mondkapjes: zuurstoftekort, infecties rondom mond en neus, problemen bij verkoudheden enzovoorts. Daarnaast doen deze kapjes niets. Stelregel bij IC’s van ziekenhuizen: ‘Maximaal twee uur een kapje op en daarna minimaal één uur geen kapje. En dat zijn de extreem dure kapjes die wel volledige bescherming geven. Ik heb afgelopen weken twee personen onderuit zien gaan vanwege verschijnselen van zuurstoftekort en mensen die vaker en vaker klagen over hoofdpijn. Inbreuk op regel 10 van de grondwet.’

 

- In hoeverre kunt u in deze nieuwe lockdown de dingen blijven doen die u normaal gesproken doet?

‘Niets is mogelijk.’

 

- In tegenstelling tot afgelopen voorjaar kunnen we nu nog wel gewoon naar de bioscoop of de bibliotheek. Bent u van plan dat te gaan doen?

‘Alweer achterhaald. Alles gaat weer dicht. Nog verdergaande verloedering van sociale contacten, leermomenten, kennisoverdracht enzovoorts.’

 

- Waarvoor gaat u nu verder de deur uit?

‘Boodschappen doen, ziekenhuis- en apotheekbezoek.’

 

- Met wat voor gevoel loopt u nu door de supermarkt?

‘Als een vreemdeling in een vreemd land. Elke dag is een pagina uit een slecht science fictionboek. Mensen kijken je wantrouwend aan, alsof je melaats bent geworden. Je moet mensen ontwijken en met maskers op is het totaal onmogelijk te zien tegen wie je praat.’

 

- Op welke manier probeert u het leven op dit moment leuk te houden?

‘Er is geen ‘‘leuk” meer. ‘‘Leuk” is vrijheid en recht op beschikking over het eigen leven. Dat is ons volledig afgenomen en om je heen accepteert vrijwel iedereen dit zonder morren en/of tegenwerking.’

 

- Hoe gaat u om met de onzekerheid over de toekomst?

’Verstand op nul en blik op oneindig. Daarnaast een vrij grote portie ergernis aangaande de onzinnige mediaterreur die over iedereen is neergedaald en voor zoete koek geslikt wordt.’

 

- Is er volgens u iets positiefs te halen uit de situatie waarin we verkeren?

‘Totaal niet.’

 

- Wat neemt u uit dezer periode mee als alles op zeker moment weer bij het oude is?

‘Het zal nooit meer bij het oude zijn of worden. Als je jong bent en nog vele jaren voor je hebt, beschik je over de mogelijkheid om wat we nu ervaren over de jaren heen uit te smeren en te ‘’verdunnen”. Oudere mensen met niet zoveel levensjaren voor zich, hebben deze keuze niet meer. De paar jaren die hen nog gegund zijn, zijn hen bij deze afgenomen. Veel mensen die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt zullen er wel niet meer zijn maar ik herinner mij nog altijd de gesprekken met mijn ouders in de jaren vijftig en zestig over de Tweede Wereldoorlog. Hun advies was altijd: ‘‘Angst is een slechte raadgever” en ‘‘Als de angst regeert wordt je buurman plotseling je grootste vijand”. TV kijken deden mijn echtgenote en ik al nooit, de krant is begin dit jaar opgezegd en social media tot het minimum terug gebracht. Dat geeft veel rust en de gelegenheid om na te denken over alles. Media is het virus. De grote vraag die iedereen zich kan stellen is: ‘’Wat wil men met dit alles bereiken?” Multinationals (farmaceutische megaproducenten, bankinstellingen, de ‘’rich and famous” zullen hier wel bij varen. Wij worden het kind van de rekening. De economische dreun is nu al voelbaar, al denkt iedereen maar door te kunnen gaan op de manier waarop men nu bezig is. Mogen we niet meer doodgaan? In het hele bestaan van de mensheid kennen we periodes waarin de bevolking gedecimeerd is, afgezien van oorlogen. Waar praten we nu over, procentueel gezien? Zelfs de Influenza van twee jaar terug heeft in een paar maanden met doden gevergd dan dit. Het doel om van ons, als mens, volledig controleerbare ‘’puppets” te maken is bijna gelukt. De toekomst is een zwart gat geworden en uit een zwart gat kan geen licht ontsnappen. Dus aan iedereen: ga maar zoeken naar een lichtpuntje.’