Column Hans Engelvaart | Eitje of tosti in de nachtelijke uren

PvdA-Europarlementariër Agnes Jongerius bracht onlangs een werkbezoek aan de campus van de Aeres Hogeschool in Dronten. De conclusie van het bezoek was duidelijk: de omstandigheden waaronder de 270 arbeidsmigranten zijn gehuisvest, houden niet over.

Met die conclusie was niets mis, afgezet tegen de tijd waarin we nu leven, maar ik moest toch wel even terugdenken aan de tijd dat die zelfde gebouwen nog dienst deden als studentenhuisvesting. Ik bracht er, net als zovele oud-CHLS’ers, vier jaar van mijn leven door.

Nog minder

Ik kan u verzekeren dat de omstandigheden toen nog minder waren, hoewel er niemand was die zich daar om bekommerde. Integendeel, we hebben de desbetreffende studiejaren er met veel plezier doorgebracht. Er waren toen vijf paviljoens met ieder twee woonlagen. Op elke woonlaag verbleven 25 studenten. De dames - dat waren er in die tijd maar weinig - sliepen apart boven de beheerderswoning in het zogenaamde verzorgingstehuis.

Op elke woonlaag verbleven de eerstejaars met zijn drieën op een kamer van vier bij vier meter. Een jaar later kwam je met zijn tweeën op een kamer en de laatstejaars hadden ieder een aparte kamer. Twee douches per woonlaag was alles waar je het mee moest doen.

Keukentje

Er was een keukentje, maar dat werd alleen in de nachtelijke uren gebruik voor het bakken van een eitje of een tosti. Dit omdat je dagelijks in de centrale eetzaal at. Het woord ‘internaat’, want zo heette het toen, deed zwaar aan, maar in feite regelden we alles samen in een internaatsraad.

Er was één telefoon per woonlaag die vooral op woensdag druk bezet was als er met het thuisfront of vriendin gebeld moest worden. Van enige privacy was natuurlijk geen sprake, al kwam dat woord toen nog niet in het woordenboek voor.

Baravond

Op donderdagavond was het vaak baravond in de naastgelegen bar, die ‘6min’ heette. Eens in de vier weken ging je met een tas vol wasgoed in het weekend naar huis, want dan ging het internaat dicht. Naar de huidige, moderne maatstaven waren de woonomstandigheden van toen waarschijnlijk nooit door de keuring gekomen, maar voor ons was deze tijd onvergetelijk.