Column Hans Engelvaart | Gevoel

Hoewel het veel langer geleden lijkt, hadden we het nog niet zo lang geleden elke dag steevast over het weer. De laatste maanden was corona hét gespreksonderwerp en recent is racisme daar als gespreksonderwerp van de dag bij gekomen.

De media en social media confronteren ons momenteel dagelijks met deze onderwerpen.

Gevoel van vrijheid

De weerstand tegen de coronamaatregelen groeit. Volgens mij wordt dit mede veroorzaakt door het feit dat we nu al zo lang onze autonomie kwijt zijn. In feite willen we ons gevoel van vrijheid terug. Begrijpelijk wellicht, maar toch fronste ik de wenkbrauwen toen op een manifestatie op het Malieveld in Den Haag ‘Weg met corona’ werd geroepen. Als het zo simpel was.

Je merkt in de volle breedte wel dat de angst die er aan het begin van de crisis heerste aan het verdwijnen is en plaats maakt voor een gevoel dat het allemaal wel meevalt.

Elk woord gewogen

Een andere gevoelskwestie komt aan de orde bij de discussie rond racisme. Het is een gevoelig onderwerp waarbij elk woord gewogen wordt en waar het vooral gaat over hoe je iets beleeft. Hierbij blijkt het grote probleem het vermogen je in te leven in anderen.

In mijn jeugd hadden we bijna allemaal een bijnaam. Zo had je bijvoorbeeld Rooie, Schele, Lange, Dwergje en Bolle Willem. Neem van mij aan dat niemand stil stond bij het gevoel van iemand die door het leven moest gaan als Bolle Willem. 

Onder hadden geleden

Bij een reünie van de straat bleek later dat sommige mensen helemaal niet blij waren met hun bijnaam en er zelfs onder hadden geleden. Zelf had ik zo’n gevoel toen ik in 1974 een paar keer de grens tussen Canada en Amerika over moest steken. Toen de grenswachten in mijn paspoort zagen dat ik uit Amsterdam kwam, werd mijn auto compleet gestript, daar waar andere automobilisten de grens wel zonder problemen konden oversteken. Maar ja, iemand uit Amsterdam moest wel drugs bij zich hebben!. Overigens zal mijn lange haar de zaak ook geen goed hebben gedaan.

Zeer persoonlijk

Dit tafereel aan de grens gebeurde me niet één keer, maar speelde zich drie keer af. Het gaf mij geen fijn gevoel. Gevoel is zeer persoonlijk. Wat de één raakt, raakt de ander totaal niet. Het is belangrijk dat je altijd respect moet hebben voor het gevoel van een ander, maar dat moet omgekeerd net zo zijn.