Column Kees Bakker | Inspirerend

Lelystad - Ik heb met veel plezier vorige week een uur aan de telefoon gehangen met Kevin Potters van Theater Posa.

Het resultaat daarvan kunt u lezen in de FlevoPost deze week en hier. Ik had verwacht dat Potters zou klagen over onvoldoende steun van het Rijk bij het overeind houden van kleine, zelfstandige theaters en onvrede over de regel dat er in eerste instantie maar 30 bezoekers per voorstelling mogelijk zijn. Niets daarvan. Potters heeft enorm veel steun ontvangen vanuit de vaste bezoekers van zijn theater, werd verrast door spontane hulpacties en ziet de toekomst zonnig tegemoet. Net als Ben Kamstra van ’t Lapp en Ron van Bron van Utopodium.

Dat steekt schril af tegen geluiden vanuit de gesubsidieerde wereld. Daarmee bedoel ik uitdrukkelijk niet onze eigen Agora en Corneel, maar wel de landelijk grotere spelers. Die wezen er vooral op wat er, onder de nieuwe regels vanaf 1 juni, allemaal niet kan. Potters kan zich dat niet veroorloven en gaat aan de slag met wat wel kan. Dat is niet alleen een zakelijke instelling, maar ook een creatieve. Zijn oplossing voor het creëren van afstand tussen de te bezetten theaterstoelen is ook creatief en charmant. Stukken beter dan afzetlint of het weghalen van stoelen.

Ik hoop dat dit als voorbeeld kan dienen voor grotere theaters en hun bespelers. Ik snap dat Guido Weijers niet voor dertig man gaat spelen, waar er normaal 700 in de zaal zitten. Maar als er straks weer 100 bezoekers in de zaal zitten, zie ik vooral kansen. Dan speel je wat kortere voorstellingen, maar wel meerdere op één dag. Maak je er een gezellig dagje Lelystad van, met vier voorstellingen voor telkens 100 andere bezoekers. ‘Nou, als het de hele dag zo gaat, hoor je mij niet klagen’ kun je tegen de eerste groep zeggen, en tegen de laatste ‘Mijn moeder heeft me geleerd het lekkerste voor het laatst te bewaren. Fijn dat ze dat in Lelystad ook gewend zijn.’

Ik bedoel maar: kijk naar wat wel kan, in plaats van boos te worden over wat niet kan. Want een volle zaal zou op dit moment een gezondheidsrisico zijn, en dat kan in ieder geval echt niet. Dus als we dat accepteren, kun je je op de toekomst richten.