Het leven van alledag in tijden van coronacrisis: Jolanda Smit

Lelystad - Wat als het dagelijks leven zich vooral beperkt tot eigen huis en tuin? Wat als het enige uitje van belang een tripje naar de supermarkt is? In de eerste aflevering van de serie 'Het leven van alledag in tijden van coronacrisis' is Jolanda Smit (53) uit Lelystad aan het woord.

Beroep: Afdelingsondersteuner op VMBO school

Werkt nu thuis: grotendeels

Burgerlijke staat: gehuwd

 

- Hoe zeer verschilt uw dagelijks leven nu van het dagelijks leven onder normale omstandigheden?

‘Het verschilt enorm, geen sociale contacten, geen familie bezoeken. Thuiswerken en voornamelijk online contacten met collega’s. Geen uitstapjes meer maken.’

 

- In hoeverre is social distancing voor u een moeilijke opgave?

‘Alleen wat betreft familie, vrienden en kennissen vind ik het lastig. Voor de rest vind ik het geen probleem, ik hou meestal zelf al afstand.’

 

- Waarvoor gaat u momenteel de deur uit?

‘Alleen voor de boodschappen kom ik de deur nog uit. En voor beweging, wandelen op rustige plekken. Bij mooi weer lekker in de tuin bezig zijn.’

 

- Met wat voor gevoel loopt u over straat of door de supermarkt?

‘Met een onrustig gevoel, sneller en doelgericht de boodschappen pakken die ik nodig heb. Ondertussen om me heen kijken dat ik ver uit de buurt van andere mensen blijf en met gerespecteerde afstand van de supermarkt medewerkers.’

 

- Hoe onderhoudt u nu contact met familie en vrienden?

‘Snelle berichten via Whatsapp, videobellen met ouders, kinderen en kleinkinderen. Vrienden en collega’s via mail, Facebook en Messenger.’

 

- Op welke manier probeert u het leven op dit moment leuk te houden?

‘Door dagelijks een vast ritme aan te houden, in de ochtend en in de middag achter de laptop te werken. Tussen de middag even de tuin in of een korte wandeling. Boodschappen doen wanneer dat uitkomt. Ontspannen met lezen en uitgebreid koken.’

 

- Hoe gaat u om met de onzekerheid over de toekomst?

‘Angst en zorgen over de toekomst heb ik zeker en soms laat ik de gedachten daarover opkomen. Ik volg het nieuws dagelijks, al heb ik het gevoel dat het niet altijd het realistische beeld geeft van de situatie. Dat gaat veel verder en dieper dan wat wij horen en zien. Ik zorg echter wel dat ik op de hoogte blijf. Sluit mijn ogen niet voor de waarheid, maar doe ook niet mee aan de massahysterie. Ik pas goed op mijn dierbaren en mensen om heen, en zorg goed voor mijzelf.’

 

- Is er volgens u iets positiefs te halen uit de situatie waarin we verkeren?

‘Ik denk dat we nu pas op de plaats maken door (verplicht) rust te nemen in deze hectische tijd, waarbij we allemaal uit onze comfortzone zijn geraakt. De natuur en de seizoenen gaan gewoon door, dat blijft vertrouwd. Ik hoop dat we nu terugkijken op wat we hebben allemaal hebben en hebben bereikt, in plaats van onvrede en steeds meer te willen. Dat we nieuwe plannen maken voor de toekomst. Terug naar de basis gaan en meer waarderen wat we hebben. Al realiseer ik me tegelijk tijd dat er tijdens deze periode ook veel verdriet is om dierbaren die zijn overleden aan het coronavirus en dat rouwen meer tijd gaat kosten. En ook dat veel bedrijven en ZZP’ers hun droom moeten opgeven. Dat is de andere kant, die net zo ingrijpend kan zijn.’

 

- Wat neemt u uit dezer periode mee als alles op zeker moment weer bij het oude is?

‘De samenhorigheid die mensen verbindt en de creatieve initiatieven die hier uit voortkomen. Dankbaarheid, als mijn familie, dierbaren en alle mensen deze periode achter zich kunnen laten. Meer waardering voor de beroepsgroepen die nu voor ons allen “gewoon” doorgaan met hun werk. Nog meer respect voor de natuur en de aarde. En gewoon genieten en blij kunnen zijn met kleine dingen die het leven biedt Meer leven in het hier en nu dat vind ik waardevol.’