Column Kees Bakker | Beschamend

Lelystad - Net voor de crisis rond het coronavirus ook een Lelystadse crisis werd, belandde het lokale bestuur in een crisis.

De InwonersPartij maakte vorige week woensdag bekend uit de coalitie te stappen, een dag later deed ChristenUnie hetzelfde. De laatste trok zelfs haar wethouder Elly van Wageningen terug.

Onderling vertrouwen ver te zoeken

De politieke crisis laat zien dat het vertrouwen tussen partijen onderling ver te zoeken is. Dat gebrek aan vertrouwen is er niet zozeer tussen wethouders onderling. Die kunnen prima en professioneel met elkaar omgaan. Het is een gebrek aan vertrouwen tussen politieke partijen in de gemeenteraad. Coalitiegenoten die soms een compleet andere weg inslaan dan lijkt afgesproken.

In perspectief

Over de consequenties van dat gebrek aan vertrouwen en over hoe het nu verder moet met het lokale bestuur kun je ook een column schrijven, maar eerst lijkt het me goed de zaak eens in perspectief te plaatsen. Lelystad kent een sterk verdeelde en versnipperde gemeenteraad. In zo’n politiek veld zouden de politici zich gedwongen moeten voelen om vooral samen te werken. Als er besluiten moeten worden genomen, als er een bepaalde richting in moet worden geslagen, kun je twee dingen doen: telkens je eigen richting kiezen en je eigen gelijk proberen te halen, of met elkaar werken aan een oplossing en daarbij af en toe je eigen gelijk even opzij zetten.

Water bij de wijn

Van partijen die er voor kiezen in een sterk verdeelde gemeenteraad samen in een coalitie te gaan zitten, mag je de laatste houding verwachten. Dat betekent dat die partijen af en toe water bij de wijn moeten doen en dat soms ook van hun collega’s mogen verwachten. Met het hogere doel de stad te besturen op een manier die, in zijn geheel beschouwd, goed is voor de stad. Maar helaas. Het is kennelijk teveel gevraagd, in ieder geval van enkele van de zes partijen die in de coalitie zaten. Die vinden kennelijk het eigen gelijk belangrijker dan een gemeenschappelijk doel. En vergeten daarmee, wat mij betreft, wat hun taak is en waar ze voor gekozen zijn. Het gaat me er nu niet om schuldigen aan te wijzen, wie de broek past trekke hem aan. Maar beschamend is het wel.

Beschamend

En dat in tijden wanneer er echte uitdagingen op Lelystad afkomen. De stad staat er financieel niet florissant voor. En de coronacrisis is lokaal ook een zware uitdaging: mensen worden ziek, mensen gaan dood, culturele instellingen moeten de deuren sluiten en komen in zwaar weer terecht, de horeca voelt de klappen, en wat doet de politiek? Die gaat kibbelend en ruziënd met elkaar over straat. Ook dat is beschamend!