Column Kees Bakker | Verwerpelijk

Lelystad - De afgelopen week was er veel te doen rond een uitzending van ‘Danny op straat’ van Danny Ghosen. Daarin kwam een Lelystadse pedofiel aan het woord, die zei zich seksueel aangetrokken te voelen tot jongens van 4 tot 14 jaar oud.

In de uitzending zei de Lelystedeling zei zich aan de wet te houden, maar zich er met een politieke partij wel voor te willen inzetten dat seks met kinderen gelegaliseerd wordt. 

Want kinderen van twee of drie kunnen ook zelf beslissen of ze een ijsje willen en naar de speeltuin willen, dus kunnen ze ook zelf beslissen of ze seks willen.

Omgekeerde redenering

De Lelystedeling in kwestie paste daarbij een schitterende omgekeerde redenering toe. Hij zei er zelf geen enkel belang bij te hebben dat de wet veranderd wordt, maar vooral te willen strijden voor kinderen, die volgens hem als tweederangsburger worden behandeld. Hij wil ze stemrecht geven en het recht geven over hun eigen lichaam te beschikken. Wat een doorzichtige kulredenering.

Karin Bloemen

De centrale vraag in veel van de ophef was of je dit soort verwerpelijke ideeën en gedachtes de ruimte moet geven op de nationale televisie. De Nederlandse zangeres Karin Bloemen had daar een sterk argument voor in een uitzending van ‘Op1'. Bloemen, zelf misbruikt in haar jeugd, vond het goed dat dit te horen en te zien was. ‘Als je het zichtbaar maakt, weet je dat het bestaat, waar je het over hebt en over wie je het hebt. Wat je niet ziet, kun je ook niet bestrijden.’

Ik ben het daar van harte mee eens. Als je mensen en hun gedachtes en meningen wegstopt, in verboden hoekjes zet en ze doodzwijgt, kun je ook niet laten zien hoe verwerpelijk die gedachtes en meningen zijn. Uiteindelijk bereik je daar het tegendeel mee van wat je beoogt, want als iets van de radar verdwijnt, weet je ook niet meer of het er is en waar het is.

Woede

De Lelystedeling in kwestie kreeg na de uitzending met boze mensen aan zijn huisadres te maken. De reacties op social media waren nog feller. En uiteindelijk moet de politie er dan voor zorgen dat het niet uit de hand loopt. Ik snap de woede. Als ik kinderen zou hebben en deze jongen bij mij in de buurt woont, zou ik dat ook als bedreigend ervaren. Tegelijk zou ik mijn kinderen dan wel voor hem, specifiek hem, kunnen waarschuwen. Dat zou niet kunnen als hij met dezelfde gedachtes en ideeën rondliep, maar dat onzichtbaar was.

De jongen in kwestie roept de woede over zichzelf af. Hij kiest er voor naar buiten te treden. Dat rechtvaardigt niet dat er geweld tegen hem wordt gebruikt. Maar als hij nu het gevoel heeft in de gaten te worden gehouden, of door anderen met de nek te worden aangekeken, is dat niet iets waar hij over kan klagen. Niettemin hoop ik dat het verder rustig blijft in Lelystad. Escalaties van dit soort volkswoedes, daar verliest iedereen bij.