Column Kees Bakker | Contrast

Lelystad - Het lijkt een enorm contrast: in december constateert de Onderzoeksraad voor de veiligheid dat bij het faillissement van de MC Zuiderzeeziekenhuizen en MC Slotervaart de patiëntveiligheid gevaar liep. Nu constateert de Inspectie Gezondheid en Jeugd dat rond het faillissement en de overname van de MC Zuiderzeeziekenhuizen er steeds sprake was van veilige zorg.

Toch liggen die twee conclusies dichter bij elkaar dan je op het eerste gezicht zou vermoeden.

Ten eerste ging het eerste rapport over de MC Zuiderzeeziekenhuizen en MC Slotervaart inéén. Maar de situatie in beide ziekenhuizen was wel heel anders: MC Slotervaart werd en is nog steeds gesloten, terwijl het ziekenhuis in Lelystad vrij snel werd overgenomen.

Daarnaast concluderen beide onderzoeken dat er zich geen calamiteiten hebben voorgedaan en dat het voortaan wel anders moet als er een ziekenhuis failliet gaat. Uit dat eerste mag je afleiden dat er zich godzijdank geen grote ongelukken hebben voorgedaan, uit het tweede dat het desondanks niet goed is gegaan. Waarom zou je anders dingen willen veranderen?

Het gaat, zoals ik het lees, om de risico’s die patiënten liepen. Die waren er volgens de inspectie ook. Zij concludeert dat de voorwaarden voor veilige zorg steeds aanwezig waren, terwijl de onderzoeksraad opmerkt dat het wel fout had kunnen gaan. Er hadden zich calamiteiten kunnen voordoen. Het is een beetje waar je het accent op legt: op het feit dat alles goed is gegaan en dus achteraf goed geregeld lijkt te zijn, of het feit dat er iets mis had kunnen gaan en het dus kennelijk niet goed geregeld was. Gezien het feit dat beide instanties concluderen dat het voortaan anders moet als er een ziekenhuis failliet gaat, neig ik naar de conclusie van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid.