Fantastisch programma bij ‘Via Musica’ Apollo Ensemble

Emmeloord - Als onderdeel van het tot ‘Via Musica’ omgedoopte festival Travelling in Baroque was het zaterdag genieten van het zeer gevarieerde programma op traditioneel vier verschillende locaties in de Noordoostpolder.

Het Apollo Ensemble, organisator van het festival, opende nu eens niet zelf het concert in de Hoeksteen, hoewel gambiste Cassandra Luckhardt daar wel deel van uitmaakt. Samen met violiste Lila Slavny en klavecimbaliste Haru Kitamika speelde zij twee interessante werken van de gambist/componist Marain Marais. Het tweede werk, de toonladder in de vorm van een mini opera was uiterst boeiend; Marais componeerde voor alle tonen van de toonladder een variatie en het was leuk te volgen hoe de variaties naadloos overgingen van de ene in de andere toonsoort.

Polonaise fantasie opus 61

Fluitiste Marieke Schneemann, begeleid door de pianist Vital Stahievitsch, had wel een zeer aantrekkelijk programma. Na twee werken van de Franse componisten Fauré en Caplet moest zij tot het uiterste van haar kunnen gaan in de compositie “La merle noir” van Olivier Messiaen. Om haar even rust te gunnen speelde Vital de prachtige Polonaise fantasie opus 61 van de door Parijs geadopteerde Pool Frederique Chopin. Hij speelde het zeer overtuigend en liet zich niet van de wijs brengen door de klapperende kerkdeur en de niet geheel zuiver gestemde vleugel. Het hoogtepunt was voor mij de, naar mijn mening mooiste compositie voor piano en fluit, de sonate van Francis Poulenc. Voortreffelijk uitgevoerd!

De Spaanse sopraan Maria del Mar liet met haar soepele, kristalheldere stem horen dat het Franse liederenrepertoire haar op het lijf geschreven is. De liederen van onder andere: Gounod, Massenet, Fauré en Bizet werden, uitstekend begeleid door Maxim Shamo, met een overtuigende lichtheid gezongen. Het was duidelijk dat haar stem grotere ruimtes dan de kerk in Tollebeek aankan. Het publiek liet zijn waardering duidelijk merken, zeker na de populaire toegift “je veux vivre” van Gounod.

Frans

Toch nog een klein puntje van kritiek; bij de aankondiging van het programma met Franse liederen werd terecht vermeld, dat de tekst uiterst belangrijk is voor het aanvoelen van de sfeer van de liederen. De teksten waren dan ook in het overigens voortreffelijk verzorgde programmaboekje afgedrukt, maar het snel doorgronden van de Franstalige poëzie vereist meer dan het middelbare school Frans dat ik, en ik denk de meeste van de aanwezigen, beheers. Kortom, een vertaling zou leuk zijn en zeker voor de Italiaanse en Spaanse teksten.

Het Apollo Ensemble, althans de blazers daarvan, presenteerde een Frans programma van composities uit de vroeg 20e eeuw. Het bijzondere was, dat het gebeurde op instrumenten uit die tijd. De balans tussen de hoorn en fagot enerzijds, waarvan het geluid in de moderne versie vaak overheersend is, en de wat minder sterke instrumenten fluit, hobo en klarinet anderzijds was precies goed. Tussen de werken en delen van composities moest er vaak wat geprutst, geblazen en vocht verwijderd worden, maar dat werd voorafgaand duidelijk door fluitiste Kate Clark toegelicht.

Het sterke punt van het festival is, dat er in een aantal relatief korte optredens werken gehoord kunnen worden, die je normaal niet zo vaak tegenkomt in concertprogramma’s. Laat het Apollo Ensemble zo doorgaan!

Jan Broekhuizen


Gerelateerd nieuws