‘Er is in vier jaar tijd veel gebeurd’

Lelystad - Barry Kamphorst kreeg vaak vragen over het succes van SV Batavia ’90. En dan vooral vragen over zijn persoonlijke motivatie om juist met die club iets neer te zetten. Vragen die hij altijd een beetje omzeilde. Tot nu. Na vier seizoenen en twee promoties met de Lelystadse voetbalvereniging blikt hij terug en vooruit.

Te betrokken

'Daarbij kijk ik als voetbaldier en Lelystedeling verder dan alleen naar mijn eigen vereniging. Ik praat meer in algemeenheid over het Lelystadse voetbal. Daarvoor ben ik te betrokken.’

Beginsituatie

Om goed naar heden en toekomst te kunnen kijken, gaat Kamphorst eerst terug naar de beginsituatie, toen hij en Marco Knippenberg besloten zich bij sv Batavia ’90 aan te sluiten. 'Toen waren twee verenigingen in Lelystad leading wat voetbal betrof; vv Unicum en SV Lelystad ’67 maakten de dienst uit, maar hadden zo hun eigen problemen. Unicum was een soort buurtvereniging met enthousiaste mensen, die elk jaar vocht tegen degradatie en alle moeite had om niet naar de derde klasse af te zakken.' Twee jaar geleden was degradatie een feit. De club speelt sindsdien in de Derde Klasse Oost.

Nog altijd veel onrust

SV Lelystad ’67 is een vereniging van naam en historie maar kon, zo zegt Kamphorst, toen intern al niet samenwerken, 'laat staan dat het in staat was te verenigen'. 'Het mag een wonder heten dat dit niet geleid heeft tot degradatie. We zijn nu vier jaar verder, maar er is bij die club nog altijd veel onrust. Met alle respect, maar de berichtgeving in de media maakte SVL alleen maar kwetsbaarder, daar waar rust, beleid en duidelijkheid werden gevraagd.’

Wel heel kleine vereniging

Toen Kamphorst en Knippenberg bij sv Batavia ’90 aantraden troffen ze een 'wel heel kleine vereniging'. 'Op de Doggersbank lag de focus meer op de zondag dan op de zaterdag. Het had niet veel gescheeld of het Batavia-schip was gezonken. Zo slecht stond het er voor. Marco en ik hadden slechts één doel voor ogen. Het Lelystadse voetbal moet weer gaan leven en centraal komen te staan. In onze optiek moest er een gezonde derde vereniging bijkomen. Om iets los te maken moet je overal en tegen iedereen wat roepen. Binnenkomen met een idee en hard ook. En iedereen mag daar, positief of negatief, wat van vinden. Maar praten moeten ze wel over je. Dus riepen wij dat we naar de top wilden met de club. En dat terwijl ik op mijn eerste training een groep had van slechts acht selectiespelers. Ongelooflijk toch eigenlijk, als ik daar aan terugdenk.’

Het verschil maken

Wat goed is komt snel, zegt Kamphorst. 'We zijn begonnen met 110% leveren en werken aan waar we in geloofden. Beleid, structuur en mensen verenigen, dat zijn we gaan realiseren. We wilden op elk vlak het verschil maken en konden dat uiteraard niet alleen. We zijn op zaterdag gaan voetballen en naar een ander district verhuisd. We gingen tevens op zoek naar de juiste mensen met kwaliteiten die aanvullend zouden zijn op de onze. Je doet het niet alleen, maar altijd vanuit de wij-vorm.'

Goede vereniging

Kamphorst is 'natuurlijk trots op wat er nu is bereikt'. 'Het eerste jaar werden we kampioen in de vierde klasse. Het tweede jaar bleken we een stabiele derdeklasser te zijn. Het derde jaar deden we lang mee om promotie, maar konden we net niet doordrukken in de play-off wedstrijden. Afgelopen jaar lukte dat dus wel. We mogen nu wel vaststellen dat we bekend staan als een goede vereniging in binnen en buiten Flevoland.'

Ontzettend veel gebeurd

Kamphorst zegt het Lelystadse voetbal tekort te doen als hij het alleen over zijn eigen club zou hebben. 'Er is ontzettend veel gebeurd dit jaar. Om te beginnen hebben we met alle drie voetbalverenigingen verdriet gekend doordat bepalende gezichten uit de Lelystadse voetbalwereld ons zijn ontvallen. We hebben afscheid moeten nemen van SVL-icoon René Boerebach en niet veel later van oud Stator-trainer en voetbalman pur sang Ad Bronotte senior. Tijdens het afscheid van beide mooie voetbalpersoonlijkheden was de voltallige Lelystadse voetbalwereld aanwezig. Dit respect was mooi om te mogen ervaren.'

Wonderbaarlijk genoeg

Qua voetbalniveau liet het Lelystadse voetbal ook van zich horen, zegt Kamphorst. 'Unicum was dit jaar weer terug in de tweede klasse en lang leek het erop dat de ploeg kampioen zou worden. Helaas moesten ze de strijd in de slotfase van het seizoen staken en kwam het in de nacompetitie tot de halve finale. Daarin was wonderbaarlijk genoeg SV Lelystad’67 de tegenstander. De "rooien" hebben een verschrikkelijk seizoen weten om te buigen naar een soort wederopstanding. Het voetbal nam gelukkig voor even en op tijd de overhand en zie daar, SVL won de laatste periodetitel. Dus ook nacompetitie op Langezand en na een turbulente penaltyreeks bij stadsgenoot Unicum speelde het zelfs de finale op neutraal terrein. Die ging helaas verloren, maar vergeet niet dat het Lelystadse voetbal vier jaar geleden helemaal niets voorstelde. Dat wordt nog wel eens vergeten.'

Alles op orde krijgen

Voor SV Lelystad ’67 is het volgens Kamphorst nu zaak om 'intern en organisatorisch alles op orde te krijgen'. 'De club waar bijna alle voetbalverenigingen uit ontstaan zijn, moet eerst weer gezond worden. Dat is de uitdaging voor ze op Langezand.'

Unicum heeft in zijn ogen een duidelijk signaal afgegeven door bij de selectie prestatief beleid te maken en uit te voeren.

Keihard werken

Tot slot zal zijn eigen vereniging keihard moeten werken om 'balans te vinden in ons succes en de mogelijkheden - lees onmogelijkheden - van onze accommodatie'. 'Het kunstgrasveld en de financiële middelen zijn van essentieel belang op sportpark Doggersbank. Ik zou heel graag vanaf deze plek een beroep willen doen op het bedrijfsleven in onze stad die het Lelystadse voetbal een warm hart toedraagt. Wij zijn er bij SV Batavia ’90 in geslaagd om krachten te bundelen. Anders kun je geen resultaat behalen zoals het nu is behaald. Dat wens ik de andere verenigingen ook toe. Toon ambitie, voel je nooit te groot om samen te werken in het belang van de club.'