Column Hans Engelvaart
Door Hans Engelvaart

Wakker schudden

Groningen werd op 22 mei weer getroffen door een aardbeving. De politiek riep ach en wee, maar daden? De Groningers zien ze niet. En dan verspreekt de minister zich ook nog door de term 'aardbevinkje' te gebruiken.

Ze zeggen wel eens dat vertrouwen te voet komt en te paard gaat. Als dat nu niet van toepassing is op Groningen dan weet ik het niet meer.

Als halve Groninger - mijn moeder kwam uit Nieuweschans - weet ik nog de tijd dat de CPN sterk in Oost-Groningen vertegenwoordigd was. Wie Oost-Groningen kent kan zich dat ook wel voorstellen, want net als nu voelden veel Groningers zich vroeger achtergesteld. 

Enorm contrast

Het enorme contrast tussen de arbeider en de grote herenboeren met de statige huizen en grote schuren was groot; het was de voedingsbodem voor veel ontevredenheid. Het zat toen niet alleen in de grootte van de huizen, maar vooral ook hoe met name de herenboeren met het ‘gewone’ volk omgingen. Er was echt sprake van een klasseverschil dat ongepast was. Die ontevredenheid proef je nu zeker weer en ik denk dat dat gevoel meer dan terecht is.

Vertrouwen kwijt

Wat indirect ook van toepassing is dat men het vertrouwen in de politiek en dan vooral in het Haagse compleet kwijt is. Daar helpen werkbezoeken van ministers niets aan; ze houden steeds hetzelfde praatje, namelijk dat er nu snelheid gemaakt moet worden. 

Er gebeurt echter niets. Ja, de huizen krijgen nog meer scheuren en ook de psychische nood is hoog. Het is dan ook helemaal niet vreemd dat mensen niet meer gaan stemmen en de politiek onbetrouwbaar vinden.

Hopelijk gaat er nu snel wat gebeuren en komt er voor al die gedupeerden snel steun en worden alle beloften ingelost. De rest van Nederland realiseert zich terdege dat we dat aan de Groningers verplicht zijn nadat het gas uit de Groninger bodem er jaren voor gezorgd heeft dat wij er warmpjes bij zaten.