Stationsplein
Door Kees Bakker

Oud en nieuw

Flevoland - Je kunt er van alles van vinden, van de beweging van de PvdA zich plotseling terug te trekken uit de collegeonderhandelingen voor een nieuw provinciebestuur. Eerder schreef ik dat ze dat waarschijnlijk vanuit de druk van de achterban hebben gedaan.

Maar gezien het feit dat fracties in menig andere provincie dezelfde knieval eisten van Forum voor Democratie, kan het ook zomaar zijn dat er meer geluisterd is naar de landelijke partijtop.

Nu is het zo dat veel PvdA-leden tevreden zullen zijn over de terugtrekking. Thierry Baudet, de landelijk leider van FvD, heeft ook een aantal uitspraken gedaan waar je als weldenkend mens op z’n minst je vraagtekens bij kunt zetten of die zelfs eng zijn.

Maar dat is landelijk. Om dan te eisen dat een regionale fractie daar openlijk afstand van neemt, vind ik wat te ver gaan. Daarbij komt dat (niet per sé door de PvdA, maar wel door anderen) al gauw de extreemrechtse kaart wordt uitgespeeld, op basis van diezelfde uitspraken. Maar of FvD extreem rechts is, zal dan de komende tijd wel blijken uit de daden. Ook daar kun je de Flevolandse fractie niet mee lastigvallen, want tot nu toe stellen ze zich redelijk op en lijkt het er op dat er met hen gepraat en onderhandeld kan worden.

Los daarvan stelt de PvdA met haar daad wel gelijk het probleem van de versnippering in de Flevolandse politiek aan de orde. Want een eenvoudige oplossing is niet voor handen. Alleen over rechts kan er, bijvoorbeeld met de PVV, een meerderheid worden gevormd, maar ik kan me niet voorstellen dat VVD, CDA en ChristenUnie daarin meegaan.

Er is nog een andere oplossing: het oude college gaat door, met winnaar GroenLinks daarbij. Een coalitie van zes partijen.  En dan zou het toch weer oude politiek tegenover nieuwe politiek worden. Want reken erop dat de grootste partij FvD dan fel oppositie zal voeren. De oude politiek zou in dat opzicht er goed aan doen FvD een kans te geven.