Tomeloze veerkracht houdt amazone Alice Naber in balans

Biddinghuizen - De provincie Flevoland is dit jaar gastheer voor de Nationale Viering Bevrijding. Op weg naar het vredefeest op 5 mei staan er in de FlevoPost gesprekken over het thema 'In Vrijheid Kiezen'. In artikel 7 in een reeks van 8 komt amazone Alice Naber uit Biddinghuizen aan het woord.

Kronkelpaden

Aan de wand hangen tientallen foto’s. Als tiener poseerde Alice Naber al parmantig voor de lens. ‘Ooit wil ik naar de Olympische Spelen’. Dat toekomstbeeld werd werkelijkheid.. Een levensweg vol kronkelpaden, bijna nooit een kaarsrechte weg. Zonder contrasten is het plaatje immers niet compleet.

Eventing

Naber zit al veertig jaar stevig in het zadel. Ook vandaag weer. Vanaf haar paard begint ze meteen een praatje. In haar eigen buitenbak in Biddinghuizen besteedt de ervaren sportvrouw veel enthousiaste energie aan eventing. Deze discipline bestaat uit een combinatie van dressuur, een springparcours en een woeste rit over allerlei obstakels. Een soort triatlon voor paarden dus. ‘Ik heb een enorme passie voor de paardensport. De vrijheid die je voelt als je met het paard over zo´n parcours rijdt… Dat wil je keer op keer weer’. Twee jaar geleden bracht die energie haar eindelijk ook tot de grootste euforie. ‘Ik was in eerste instantie niet geselecteerd. Teamgenoten hadden de tickets verdiend. Wel had ik goede wedstrijden gereden. Ik was dus in vorm. Toen zei de bondscoach: Alice, je mag mee. Geweldig’.

Rio

Samen met andere topsporters liep ze een tijd later rond in het Olympisch dorp aan de andere kant van de wereld. ‘Geweldig. Uiteindelijk zijn we zesde geworden’. Vanuit de kantine van haar bedrijf kijkt Naber kalm terug op een sportief verleden vol hindernissen. ‘Veel mensen denken dat je loopbaan in een rechte streep omhoog gaat, maar dat is nooit het geval. Ik wilde als meisje dus naar de Spelen. Maar toen ik de kans had, brak ik mijn been. Kan ook gebeuren. Toen kon ik weer, maar toen werden de paarden verkocht. Desondanks bleef ik doorgaan. Soms wilde ik stoppen, maar toch begon ik weer. Door mijn passie’.

Gezin van goud

Tegenwoordig hebben Naber en haar man een eventingschool op het provinciale platteland. ‘Ik ben van ´s morgens vroeg tot ´s avonds laat met paarden bezig’, vertelt ze. ‘Want ik wil heel erg graag naar Tokyo’. Aan het begin van het erf staat het witte woonhuis waar Naber met haar gezin woont. Dat gezin is haar goud waard. Ook haar dochters zullen straks hun eigen weg gaan, weet Naber. ‘Misschien volgen ze me ooit wel op. Maar ik waarschuw ze wel: topsport bestaat voor tachtig procent uit teleurstellingen’. Terwijl ze over valkuilen praat, spreekt uit haar houding alvast veerkracht. Met vallen en opstaan kom je er wel.

Gerrit Jan Tempelman

www.flevoland.nl/bevrijdingsdag


Gerelateerd nieuws