Stationsplein
Door Kees Bakker

Catch 22

Lelystad - Het faillissement van het ziekenhuis en de doorstart onder de vlag van een ander ziekenhuis heeft een ongewenst en onbedoeld effect.

Aan de ene kant willen we in Lelystad een volledig en volwaardig ziekenhuis, een ziekenhuis waar je ook terecht kan voor bevallingen, spoedopnames, waar je desnoods (niemand kiest daarvoor) een paar dagen kan overnachten als daar een medische noodzaak voor is en waar de spoedpoli 24 uur per dag bereikbaar is. Daar heeft een ziekenhuis voldoende patiënten en dus vertrouwen in de omgeving voor nodig.

Aan de andere kant is de nieuwe eigenaar er met een aantal specialisten van MC Zuiderzee niet uitgekomen en zijn die een eigen praktijk begonnen, of zijn specialisten bij het faillissement al voor zichzelf begonnen. Logisch. Als je een grote en tevreden patiëntenkring hebt, hoef je niet per sé in het ziekenhuis te zitten om in je broodwinning te voorzien. Logisch ook dat patiënten het liefst bij hun eigen dokter blijven.

En dat is dus bijna een ‘catch 22’. Aan de ene kant heeft het ziekenhuis ook deze patiënten nodig als we in Lelystad hopen, willen of eisen dat we weer een volledig en volwaardig ziekenhuis krijgen, en aan de andere kant snap ik ook dat een ziekenhuis niet zomaar elke specialist in dienst neemt. Of een specialist aan alle voorwaarden van een ziekenhuis wil voldoen of gewoon om andere redenen een eigen praktijk begint. Maar uiteindelijk hebben die twee elkaar toch ook weer nodig.

Kortom, het is te hopen dat hier linksom of rechtsom nog bepaalde bewegingen in worden gemaakt. In het belang van alle patiënten in Lelystad: niet alleen degenen die nu bij een bepaalde medisch specialist zitten en blijven, ook van de mensen die er in de toekomst één nodig hebben.